Home
Dating voor actieve 50-plussers
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
woensdag 9 oktober 2019

Wind en regen en werken in +/- eigenaardige shiften

Vanacht zong Stan van Sammang, een liedje.

Het is zaterdagavond 18.00 uur, en ik begin aan mijn shift. Ik stap in mijn trekker (sorry, niet mijn trekker, deze van de baas), en bekijk welke remorque ik moet aanpikken.

Hij staat ergens achteraan aan de kaaien, ik pik hem aan, en bekijk waarheen de vracht moet worden gereden. Ik ben geen internationale chauffeur, zelfs geen nationale, we rijden enkel van fabriek naar magazijnen.

Het regent behoorlijk, en ook de wind is net iets harder dan wat frank deboosere had vermeld.

Door de regen, ben ik nat geworden, en zoals gewoonlijk zet ik de radio op 2, t'is altijd behoorlijke muziek en regelmatig nederlandstalig, dan kan ik meezingen, t'mag zeker vals zijn, t'is niemand die dit hoort.

De route is nooit heel ver, de weg ken ik allang, en dan hoor ik stan iets zingen van perfect, t'is niet dat het liedje zo heet, je kent het wel, een fraksken,een appel en een ei, en het pashokje was vrij.

T'ja denk ik dan, perfect, t'is een zaterdagavond, her en der zijn er eetfestijnen, optredens, bijeenkomsten en noem maar op, en ik moet...werken. Ik doe dit al 30 jaar, en ik zal niet klagen, ik ben iemand die werkt, wanneer de meeste mensen niet werken, ik heb er zelf voor gekozen, weekends en feestdagen zijn werkdagen. T'is een apart regime, maar ik ben zeker niet alleen in deze situatie. Politie, brandweer, ziekenhuispersoneel ...enz. wij moeten het land draaiend houden, so to speak.

De straten liggen er vochtig bij, en mijn binnenverlichting staat aan. Ik zie een reflectie van mezelf door de ruit. de avond is zeer rustig, er zijn geen snelheidsduivels die absoluut deze camion moeten passeren, want anders...

Ik zou het ook niet weten, t'is al na middernacht, de winkels zijn allang gesloten, en vele cafe's hebben hun deuren ook al op slot, dus, ja, waarom zijn ze zo gehaast ? Misschien zijn ze te laat thuis, en wacht er een vrouw/man op hen.

Ik kijk naar buiten, en vaag komen er beelden in me op, Dan denk ik, hoe kan een leven verlopen, ik zie een aantal meisjes, vrouwen passeren. Sommigen zijn vage schimmen, en het zijn er heus niet zoveel, maar bij een paar ...dan kan ik wel een traantje wegpinken.

En het is nooit de lengte van een relatie, maar eerder de intentie die het verschil maakt.

Het was zo mooi, net omdat we ongeveer hetzelfde werkregime hadden, t'is niet evident, maar omdat we beiden zowel in het weekend als in de week werken, konden we vrije dagen uitstippelen in de week. De zondag was voor ons meestal dinsdag. Er zijn/waren vele mensen die dit moeilijk konden begrijpen, en ook voor feestjes was dit extreem moeilijk en meestal niet haalbaar, maar we hadden elkaar, t'was mooi zo, de dag dat ze zij dat het niet meer kon....nu ja...ik begrijp het nog steeds niet, maar ja...t'leven is wat het is.

Ik rij nu in de stad waar zij woont, en denk....kon ik ooit nog eens mijn ps....st laten klinken. Mijn ps...st zijn de luchtdrukremmen van de camion, niet dat schrille gepiep van de remmen van een sportauto, nee, ps...st wil zeggen, rustig aan, ik ben er, en vanaf nu helemaal van U.

En de stan zingt verder : Pak het leven gelijk dat komt, na regen komt toch de zon.

Het hele rare aan dit verhaal is, ik weet begot niet waar ze woont, ik weet de stad, deze waar ik nu in rij, maar ik weet niet de straat, noch het nummer. Ik heb het haar nooit gevraagd, we zagen elkaar toch op het werk, en zij kwam meestal wel bij mij thuis aangefietst,dus wat wou ik meer.

Maar wat ik wel weet, er is een zintuig die me erop wijst, jongen, je bent er bijna, en je voelt het. Vraag me niet hoe dit kan, ik weet nu, op dit moment, ze woont hier, op maximaal 500 meter.

In deze stad, op een zaterdag nacht, iedereen slaapt, er is letterlijk geen hond meer op straat, ik zie alleen donkere huizen, gelukkig is er in de straten een ledverlichting, zo zie tenminste iets, en denk voordurend.....

Ooit weet ik mijn weg, geen gps nodig, ik zie de straat voor mij, en rij rustig langsheen alle huizen, tot ik weet, nu kan ik mijn ps...st laten klinken, dan zal er een deur opengaan, en mijn geliefde staat in het portiek, eindelijk.

T'is maar een droom, al hoop ik ooit dat het werkelijkheid wordt,

En ik denk dat velen onder ons een gelijkaardige ervarring hebben gehad, of het nu van lange duur of slechts heel kort was, we blijven zoeken naar dit moment,

Mag ik jullie veel geluk toewensen in het nastreven van jullie dromen, en deze dan ook laten uitkomen,

ik hoop dat ik vele ps....st, mag horen.

Je weet wel, ik ben waar ik moet zijn. Succes.

 

 

Bekijk mijn profiel op 50plusmatch.be

geplaatst door LucSpeci - 846 keer gelezen

beoordeeld 3/5 (4 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van 50plusmatch.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over 50plusmatch - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© 50plusmatch.be