Ghosting is geen afwijzing maar een zegen
maandag 5 mei 2025
Toen ik besloot opnieuw te gaan daten, sleepte ik mijn bagage vol twijfels en onzekerheden met me mee. Maar hé, ik sprong in het diepe en tot mijn verbazing regende het likes op datingapps. Mijn ego bloeide op, maar laten we eerlijk zijn: het echte werk begon pas toen ik echt moest praten met al die mannen.
De eerste keer dat ik werd geghost, had ik geen idee wat me overkwam. Dagenlang hadden we leuk contact: grappen, serieuze gesprekken, zelfs wat flirterige opmerkingen. Maar opeens was hij foetsie. Poef. Geen uitleg, geen vaarwel, gewoon... stilte. Mijn brein draaide overuren: Heb ik iets verkeerd gedaan? Heeft mijn laatste opmerking hem weggejaagd? Ik dacht meteen: "Wat is er mis met mij?" en zocht de fout bij mezelf. Bedankt, huwelijksbagage.
Langzaam maar zeker begon ik te snappen hoe het werkt. Op datingapps heeft niemand maar één match. Nee, er zijn er altijd drie, zeven, tien of meer. Je denkt dat je een geweldige klik hebt, maar ondertussen heeft hij nog een rij dames op standby. En als iemand anders hem net dat beetje meer aanspreekt? Dan ben jij foetsie, alsof je nooit hebt bestaan.
Ik leerde snel dat het geen zin heeft om ghosting persoonlijk te nemen. Het ligt niet aan mij, het is gewoon hoe deze oppervlakkige digitale wereld werkt. En ja, ik geef toe: na een tijdje speelde ik hetzelfde spel. Als het contact nergens op uitdraaide, drukte ik net zo makkelijk op de 'blokkeren'-knop. Was dat netjes? Nee. Praktisch? Absoluut.
Wat ik ook leerde: de kunst van het relativeren. In plaats van me af te vragen waarom iemand me negeerde, begon ik me af te vragen waarom ik überhaupt met hem wilde praten. Serieus, een man die zijn profielfoto maakt in de spiegel van de sportschool met ontbloot bovenlijf - hoe diep kon dat gesprek eigenlijk worden? En waarom voelde ik me afgewezen door iemand die "jouw" schreef in plaats van "jou"?
Langzaam veranderde mijn mindset. In plaats van mezelf te bewijzen aan de ander, begon ik me af te vragen of hij wel bij mij past. En dat was een gamechanger. Als je jezelf niet langer ziet als sollicitant, maar als selecteur, verschuift er iets wezenlijks. Dan swipe je niet meer naar rechts in de hoop op een beetje aandacht, maar met de rustige zekerheid dat je weet wat je waard bent.
Het grappige is dat ghosting me sterker heeft gemaakt. Waar het in het begin voelde alsof ik een klap in mijn gezicht kreeg, werd het uiteindelijk een soort filter. Als iemand zomaar verdwijnt, is dat geen verlies. Dat is een kans om verder te gaan zonder ballast. Ik heb geleerd dat mijn waarde niet bepaald wordt door wie blijft of wie verdwijnt.
En intussen? Lach ik soms hardop om de absurditeit van het daten anno nu. Om de mannen die "klaar zijn voor een diepe connectie" maar wel eerst even willen weten of je openstaat voor een friends with benefits constructie. Om de match die drie dagen intens appt en dan ineens ‘druk op werk’ is tot ver in 2026.
Want ondanks alle digitale ruis, weet ik één ding zeker: ik ben er weer. Zelfverzekerder, wijzer en met een gezonde dosis humor. En dat is een match waar geen algoritme tegenop kan.
geplaatst door Jungle - 1067 keer gelezen
Vorige berichten
Bij d' overgang
Bij d’overgang
Van oud naar nieuw
Schenken we geschenken
Een koffiezet of stofzuiger
Een smartphone
Met wifi overal
Een strijkvrij overhemd
Magnetronsloffen
Of sudokutoiletpapier
Maar bovenal
Wensen we mensen wensen
De oude niet volbracht
Dus nog onderweg
Dag na dag
Stap per stap
Naar zalig en gelukkig
Gezond en wel
Voorspoed en liefde
Veel en goed
Minder en meer
En voor daters
Een minzame compagnon
Of liever echt een lief
Slank en sportief
Spontaan en sociaal
Open en eerlijk
LAT of met benefits
Of gewoon gewoon
Om van te houden
Op maat van twee
Jij, ik en wij
Enjoy the road
jijikwij
GEVOEL of VERSTAND?
‘Wat zou jij doen?’ vroeg ze. ‘Jouw hart, gevoel laten spreken of jouw verstand volgen?’‘Woeps!’ antwoordde ik. ‘jouw vraag raakt mij, wat me aanzet om er even over na te denken.
‘Dus, je laat nu jouw verstand spreken om op mijn vraag antwoord te geven?’
‘Oei!’ varieerde ik op woeps.’ Zoveel complexiteit in een paar seconden. Kan mijn verstand dat wel aan?’
Gevoel of verstand? Een leuke vraag, daar niet van. Maar wie ze stelt gaat ervan uit, misschien algeheel onbewust, dat gevoel en verstand te scheiden zijn. Ze zouden dan elk apart een eigen adresje hebben in de miljarden neuronenschakelingen van ons brein. Huisjes waar je los van elkaar kan binnen en buiten lopen en waartussen je moet of kan kiezen. Dat klopt natuurlijk niet. In breinland heeft alles met alles te maken, is alles met alles verbonden. Er is algeheelheid en eenheid. Er is gevoel nodig om over iets na te denken en het resultaat van dit laatste roept dan ongetwijfeld gevoelens op. Gevoel en verstand zijn geen concurrenten die strijden voor het eigen gelijk. Eerder zijn het co-producenten van eigen geluk.
In relatieland gieten we wat we verwachten in een cheklijst: minstens 1m70, slank, gevoel voor humor, financieel zelfstandig,.. Het resultaat van verstandig nadenken, zo lijkt het toch. Maar het lijstje is ook gevoelsgedragen. Het verwoordt voorkeuren, verlangens en finaal de vurige wens op een kleurrijk en voldoeninggevend avontuur samen.
De verstrengeling tussen verstand en gevoel is intens. Maar we willen scheiden. Het is het ene of het andere. Dit is een eigenschap van ons westerlingen. We denken duaal omwille van de duidelijkheid. We tafelspringen bv. dolenthousiast om een sabbatjaar in te lassen, maar keiharde argumenten van rationele aard zetten onze voetjes terug op de grond. Vervolgens dringt kiezen zich op. En doen we dat best met verstand of met gevoel?
Het lijkt uitzichtloos. Tenzij we ook hierover eens goed nadenken om dan in te voelen dat we best gaan voor een beslissing die rust brengt in ons hoofd, die we accepteren met ons hele hebben en houden. Gevoelsimpulsen verdienen vaak het laatste woord. Ze wijzen ons de weg naar een gelukkig bestaan en veroorzaken bijtende woeligheid in ons hoofd als we zij- of omwegen kiezen.
Verstand heeft gevoel nodig maar ook omgekeerd. De roze wolken waarop we als verliefden drijven verdampen. We kletsen dan keihard op ons aangezicht als we niet tijdig nadenken over hoe we ons pad in tijden van hecktiek, overprikkeling, onzekerheden praktisch en haalbaar vorm willen geven over veel maar dan wie de vuilbakken buitenzet. Ons verstand dus inhuren als ‘partner in crime’. Ook als remmende gevoelens opduiken. Om met diepzinnigheid te onderzoeken hoe we de zwarte kantjes van de ridder op het witte paard kunnen intomen en voorkomen dat het brave beest ons vertrappelt. Gevoel en verstand, een samenwerkende vennootschap in plaats van concurrenten. ‘t Proberen waard.
‘Whatever you decide to do. Make sure it makes you happy.’
Enjoy the road
jijikwij
BESTE SINT
Vlied nog niet terug
Naar ’t verre SpanjelandWij weten wel, u bent moe
Dak op dak af
Met ezel en zak
Laverend tussen zonnepanelen
Het is niet niks
Maar best Sint
We hebben u nog nodig
Wij van deze site
Zoeken een lief
Voor LAT of Benefit
Of gewoon echt
Het liefst tegen Kerst of Nieuw
Wegens plezanter met zijn twee
Helaas het lukt niet zo
Vaak te weinig match
Virtueel of in ’t echt
Dus goedheilige man
Waart nog eens rond
Van op daken of uw ezel
Misschien ontwaart gij
Mannen of vrouwen
Nog loslopend en op zoek
Linkt ze met elkaar
Op uw eigen mysterieuze wijze
Zodat ons oogjes fonkelen
Opnieuw zoals ’t al eens was
Overvloedige dank en lof
Wuiven wij u toe
Voor als ’t lukt
Anders tot uw volgende komst
Gewaarborgd volgend jaar
Niet zo voor ons
Een hoop, een wellicht of misschien
Enoy the road
jijikwij