Blogs van jijikwij

‘Geluk begint bij jezelf, niet bij een ander. Pas als je van jezelf houdt, kun je gelukkig zijn met een ander. Zorg dus eerst dat je gelukkig bent als single, ga dan pas op zoek naar een partner.’

Je duikt met iemand het bed in. Tevoren was er niets tenzij drift of lust. Daarna is er ook niets. Zelfs geen lust of drift. Elkeen de eigen weg, weg van elkander. Misschien later nog een herkansing.

's Ochtends van een koffiekoek te veel genieten en daardoor de trein missen. Een schoentje dat past, toch niet aantrekken. De hele avond in oogverblindend gezelschap op wolkjes lopen om dan toch te landen en in alleenheid naar huis te fietsen. Je oogverblindend gezelschap later op vijf meter afstand zien wandelen en haar of hem niet aanspreken. Laatst lachen en toch niet best lachen.

‘ Waarom niet eens een stuk schrijven over mensen die blijven iemands profiel bezoeken en verder nooit initiatief nemen?’ Dit postte een bloglezer in mijn mailbox. Het fenomeen, dat ik graag profielkleven noem, zou in datingland meer dan een enkele keer de kop opsteken. Maar wat bezielt daters om dit te doen?

‘Ik kom meer naar jouw appartement dan jij naar het mijne.’
‘Dat klopt, maar jij hebt ook meer tijd.’

Ik struin rond in een park. Zomerse tijd. Het zwerk hel blauw. Het vele groen zongekleurd en welriekend. Wemelend jong volk. Herinneringen en heimwee. Lang geleden was ik er student zonder lief.

Liefde is een werkwoord. We kennen deze quote. Partners moeten met elkaar praten en overleggen, duidelijke afspraken maken, gevoelens uiten, op een positieve manier feedback geven, de lasten evenredig verdelen, ook al eens rekening houden met de andere, conflicten of meningsverschillen constructief oplossen,…

Woorden. We kennen er veel. We ordenen ze in zinnen tot betekenis die we uitsturen of ontvangen. Met graagte of weerzin.

Op deze site zoeken we een partner. Iemand om van te houden. Dat lukt niet met om het even wie. Er komt wat zoek- en vindwerk aan te pas. Wanneer we dan datinggewijs iemand voor het eerst zien, licht binnen een paar seconden in ons brein een signaal op: ‘wauw’ of ‘oké’ of ‘misschien’ of ‘liever niet’. Dit gebeurt vanzelf, zonder nadenken.

Hij had een plan. Om met haar uit te waaien aan zee. Te wandelen langs de waterlijn. Om daarna te terrassen, liefst met zon. Om nog garnaaltjes en ander vislekker in te slaan, richting kokkerellen tegen de latere avond aan. In huiselijk gezellige geborgenheid.

Het zijn steeds weer die anderen. Zij antwoorden niet op mijn berichtjes en dus mis ik dates. Er lopen profiteurs rond in de boze wereld en dus toon ik mijn profiel niet op deze site. Zij produceren gemene, platte praat en dus zijn ze een antwoord of reactie van mijnentwege niet waard. Zij/hij neemt de jongste maanden meer afstand waardoor onze relatie verwatert. Zij denken enkel maar aan sex….

Luisteren. Een lastige kwestie. Te merken aan de vele klachten erover. Te graag met ons eigen onszelve bezig. Stiekem hopend dat anderen luisteren. Of toch de indruk geven.

‘Schat, mag ik straks de boodschappen doen? Ik wil nu eerst mijn geest en lichaam reinigen, ontslakken, genieten van me-time. Contact maken met de hemelenergie om het vuur in mij wakker te maken, om meer levensintensiteit te ervaren. Weer online komen met mijn leven op weg naar meer vreugde en geluk, minder angst en verdriet. Lichaam, hart en geest ontspannen. Mijn chakra’s in balans brengen, ….’

Je hebt een fijne partner, maar je voelt je geregeld eenzaam. Of je bent single en eenzaamheid is je vreemd.

‘Hallo. Ik ben het. Jouw zoon.’

Ik ben open en direct. Ik neem geen blad voor de mond maar draag eerlijkheid hoog in het vaandel. Ik ben sociaal voelend en begaan met de medemens. Ik weet wat ik wil, heb de beide voetjes stevig op de grond en ga recht op mijn doel af. Ik sta positief in het leven en wil er ook elke dag van genieten: een restaurantje, museumbezoek, toneel of concert en vooral ook de kleine dingen. Ik zorg goed voor mezelf, ga geregeld joggen en volg yoga....

We hebben ze gemaakt en uitgesproken. Bij het begin van nieuw. Regelmatig sporten, minder alcohol of roken. Meer tijd samen met partner en kids. Genieten van klein geluk. Dat deden we ook bij vorige jaarwisselingen. Zo ongeveer gelijk maar niet gelukt. Zwakke wil?

Bij d’overgang
Van oud naar nieuw

‘Wat zou jij doen?’ vroeg ze. ‘Jouw hart, gevoel laten spreken of jouw verstand volgen?’

Vlied nog niet terug
Naar ’t verre Spanjeland

Op een datingsite een profiel aanmaken zonder foto! Het lokt al eens discussie uit tussen voor en tegen. Zelf vroeg ik me af of veel daters dat doen, het leek me immers weinig waarschijnlijk. Dus nam ik de proef op de som.

Mis je me Dat vroeg ze hem. Aan de telefoon, wegens niet in zijn buurt. Hij voelde zijn bovenrug onwillekeurig krommen. Gerommel met neurotransmitters ter hoogte van concurrerende synapsen in zijn brein. En dan het onvermijdelijke: ‘Euh….euh…. . ’ Om dan toch te landen: ‘Neen, dat gevoel heb ik niet echt.’

Iemand mailt me dat mijn profiel haar zeer aanspreekt. Ze leest erin dat we verwante zielen zouden zijn. Verder enkel tekst, geen beeldjes. Toch wil ik verder met haar communiceren en vraag of ik haar ook kan zien. Maar dat kan niet. Geen foto’s voor onbekenden. Gewoon een principe.

Het gebeurde onlangs nog. Opeenvolgende dagen zomerse tijd. En dus richting kust. Met velen tegelijk in het weekend. Ikzelf op een gewone werkendag. Wegens met pensioen. En met een plan. Kilometers flaneren langs de waterlijn. Af en toe in duinschaduw duiken om te lezen. Over miljarden zenuwcellen in ons brein.

Bindingsangst, het klinkt ons bekend in de oren. Het fenomeen zou ervoor zorgen dat we relaties oppervlakkig houden, vluchten voor intimiteit en passen voor langdurig engagement. Maar in deze blog wil ik er graag een ander licht op werpen.

Dag! Hoe is ‘t? Alles oké? En met man,vrouw, kids? Op het werk? Maar frisjes vandaag hé… Dit soort praatjes, ik hou er niet van.

Zij, weduwe. Het gebeurde een aantal jaren geleden. Ik, weduwnaar al een jaartje langer. Argentijnse tango bracht ons in contact. Een intense improvisatie op de beats van meeslepende muziek. Een snellere manier om elkanders echtheid te ontmoeten of uit de weg te gaan, bestaat wellicht niet.

We maken het allemaal mee: aanhoudend piekeren, kwaad of gefrustreerd rondlopen, slaaploze nachten, rusteloze dagen. We voelen ons dan niet lekker in ons vel en stralen dat ook uit. Mensen in onze omgeving pikken dit op en geven al eens advies: ‘Laat het los!’

We zouden een binnenkant hebben en een buitenkant. Onze karaktertrekken, ambities, dromen, opvattingen, overtuigingen, emoties...enerzijds en de wijze waarop we ons naar buiten toe gedragen en presenteren anderzijds. Als we daten lijkt het dat iemands buitenkant het eerste is wat we onder ogen krijgen. Maar vaak horen we dat het de binnenkant is die telt, omdat daar iemands echte schoonheid zit. Maar volgens mij klopt dit niet. Lees het volgende interviewgesprek.

Vakantie

Het is een hot item onder daters. De eerste indruk. Er valt veel over te zeggen, wellicht te veel om in één blog behoorlijk samen te vatten. Ik doe toch een poging.

Een simpele en veel gebruikte vraag om bij een date het gesprek op gang te trekken. Simpel antwoord ook: ‘Jawel, dat viel mee, gps hé!’

Introverten zouden verlegen zijn, gesloten, mensenschuw of zelfs asociaal, weinig communicatief of moeilijk mee om te gaan. Ik ben er zelf eentje en ervaar dat veel van wat over introverten wordt gedachtof geschreven, huizenhoge misverstanden ziin. Tijd dus om één en ander recht te zetten.

Nylonkousen! Opmerkelijk onderwerp voor een datingsite! Toch? Even geduld, lees verder en adem dan opgelucht: ’Ach ja, natuurlijk!’

De rugzak

We zouden er allemaal één dragen. Een grote of zware, een kleine of lichte. En, onze rugzak zou een grote rol spelen in hoe we contacten leggen of een relatie proberen uit te bouwen. Ook in mijn rugzak is een behoorlijk zware kassei gedropt door het onverwachte overlijden van mijn partner. Nu al jaren geleden. Maar het heeft mijn kijk op het fenomeen rugzak wel gewijzigd.

‘Vlgones een odnezreok zjin snigles mniedr gleukikg dan kpoples.’

Met een beetje moeite leest je wellicht: ‘Volgens een onderzoek zijn singles minder gelukkig dan koppels.’ Je leest dan niet wat er staat! Dat komt omdat complexe hersenprocessen ervoor zorgen dat we niet letter per letter
lezen maar woorden als een geheel. Op deze wijze gebeurt het ook dat we letters of zelfs woorden die in een zin
of tekst ontbreken, onbewust aanvullen en de fout niet eens opmerken. (Heb je, buiten de eerste zin, de
schrijffout in deze tekst opgemerkt?)