Waarom een goede openingszin wél uitmaakt
donderdag 15 mei 2025
Ken je dat? Je opent vol verwachting je datingapp, nieuwsgierig naar wie er interesse heeft getoond. En daar is-ie dan: een match! je voelt wat spanning en denkt: "Dit is misschien de connectie waar ik op hebt gewacht". Vol hoop klik je op het chatvenster, klaar om een conversatie te beginnen. En wat staat daar? Eén woord. "Hey." Of, als hij echt z'n best doet: "Hey, mooie foto."
Geen vraag, geen hint van persoonlijkheid, geen poging om me te laten lachen. Alleen dat. En soms zelfs nog minder: een virtueel wuifje. Dat digitaal handje dat mij moet overtuigen dat deze man de moeite waard is. Wat betekent dat überhaupt? "Hoi, ik ben te lui om iets te typen, maar hier is een handje"?
Misschien verwacht ik te veel. Maar kom op, we zitten hier op een app waar je de liefde van je leven hoopt te vinden, of in elk geval iemand die z'n sokken in de wasmand gooit. Is een beetje creativiteit dan te veel gevraagd?
Normaal negeer ik het gewoon. Misschien komt er later nog iets meer denk ik dan. Meestal gebeurt dat niet. Het blijft stil. Op andere dagen speel ik het spelletje mee en stuur ik iets terug zoals: "Hey wat? Ik ben benieuwd naar de rest!". Gewoon om te kijken of ik hem aan de praat krijg. Soms komt er dan iets meer, maar vaak blijft het bij een dooddoener als: "Hoe gaat het?"
Af en toe doen mannen wel degelijk een poging om creatief te zijn en dan krijg je dingen zoals: "Wat doet een mooie meid als jij op een app als deze?" Oh, weet je, ik was hier gewoon op zoek naar recepten voor lasagne. Maar goed dat je het vraagt.
Of wat dacht je van: "Geloof je in liefde op het eerste gezicht of moet ik nog een keer voorbij swipen?" Ja, natuurlijk geloof ik in liefde op het eerste gezicht! Vooral als dat gezicht ook iets te zeggen heeft en een beetje lef heeft om met iets origineels te komen. Nu rol ik alleen met mijn ogen.
En dan is er altijd die klassieker: "Ik zie jou in mijn toekomst." Wauw, een visionair! Helaas krijg ik bij zulke teksten eerder bindingsangst dan dat ik vlinders in mijn buik krijg. Wat bezielt mannen om zulke zinnen te schrijven? Denken ze echt dat vrouwen massaal kicken op clichés over liefde op het eerste gezicht of een droomtoekomst samen?
De realiteit is dat zulke zinnen me vooral doen denken: is hij serieus of gewoon wanhopig? Want zeg nu zelf: op mijn leeftijd heeft iedereen zijn eigen bagage en die krijg je echt niet in een handbagagevakje. Liefde op het eerste gezicht lijkt meer op het zoeken naar een speld in een hooiberg.
Misschien is het goed bedoeld. Misschien denken ze dat vrouwen zich gevleid voelen door zulke grootse gebaren in woorden. Maar wat mij betreft is een simpele, eerlijke vraag zoals "Wat is het leukste wat je deze week hebt meegemaakt?" tien keer aantrekkelijker. Liefde begint niet met tijdreizen of toekomstvisioenen. Het begint met gewoon even normaal doen.
geplaatst door Jungle - 887 keer gelezen
Vorige berichten
Bij d' overgang
Bij d’overgang
Van oud naar nieuw
Schenken we geschenken
Een koffiezet of stofzuiger
Een smartphone
Met wifi overal
Een strijkvrij overhemd
Magnetronsloffen
Of sudokutoiletpapier
Maar bovenal
Wensen we mensen wensen
De oude niet volbracht
Dus nog onderweg
Dag na dag
Stap per stap
Naar zalig en gelukkig
Gezond en wel
Voorspoed en liefde
Veel en goed
Minder en meer
En voor daters
Een minzame compagnon
Of liever echt een lief
Slank en sportief
Spontaan en sociaal
Open en eerlijk
LAT of met benefits
Of gewoon gewoon
Om van te houden
Op maat van twee
Jij, ik en wij
Enjoy the road
jijikwij
GEVOEL of VERSTAND?
‘Wat zou jij doen?’ vroeg ze. ‘Jouw hart, gevoel laten spreken of jouw verstand volgen?’‘Woeps!’ antwoordde ik. ‘jouw vraag raakt mij, wat me aanzet om er even over na te denken.
‘Dus, je laat nu jouw verstand spreken om op mijn vraag antwoord te geven?’
‘Oei!’ varieerde ik op woeps.’ Zoveel complexiteit in een paar seconden. Kan mijn verstand dat wel aan?’
Gevoel of verstand? Een leuke vraag, daar niet van. Maar wie ze stelt gaat ervan uit, misschien algeheel onbewust, dat gevoel en verstand te scheiden zijn. Ze zouden dan elk apart een eigen adresje hebben in de miljarden neuronenschakelingen van ons brein. Huisjes waar je los van elkaar kan binnen en buiten lopen en waartussen je moet of kan kiezen. Dat klopt natuurlijk niet. In breinland heeft alles met alles te maken, is alles met alles verbonden. Er is algeheelheid en eenheid. Er is gevoel nodig om over iets na te denken en het resultaat van dit laatste roept dan ongetwijfeld gevoelens op. Gevoel en verstand zijn geen concurrenten die strijden voor het eigen gelijk. Eerder zijn het co-producenten van eigen geluk.
In relatieland gieten we wat we verwachten in een cheklijst: minstens 1m70, slank, gevoel voor humor, financieel zelfstandig,.. Het resultaat van verstandig nadenken, zo lijkt het toch. Maar het lijstje is ook gevoelsgedragen. Het verwoordt voorkeuren, verlangens en finaal de vurige wens op een kleurrijk en voldoeninggevend avontuur samen.
De verstrengeling tussen verstand en gevoel is intens. Maar we willen scheiden. Het is het ene of het andere. Dit is een eigenschap van ons westerlingen. We denken duaal omwille van de duidelijkheid. We tafelspringen bv. dolenthousiast om een sabbatjaar in te lassen, maar keiharde argumenten van rationele aard zetten onze voetjes terug op de grond. Vervolgens dringt kiezen zich op. En doen we dat best met verstand of met gevoel?
Het lijkt uitzichtloos. Tenzij we ook hierover eens goed nadenken om dan in te voelen dat we best gaan voor een beslissing die rust brengt in ons hoofd, die we accepteren met ons hele hebben en houden. Gevoelsimpulsen verdienen vaak het laatste woord. Ze wijzen ons de weg naar een gelukkig bestaan en veroorzaken bijtende woeligheid in ons hoofd als we zij- of omwegen kiezen.
Verstand heeft gevoel nodig maar ook omgekeerd. De roze wolken waarop we als verliefden drijven verdampen. We kletsen dan keihard op ons aangezicht als we niet tijdig nadenken over hoe we ons pad in tijden van hecktiek, overprikkeling, onzekerheden praktisch en haalbaar vorm willen geven over veel maar dan wie de vuilbakken buitenzet. Ons verstand dus inhuren als ‘partner in crime’. Ook als remmende gevoelens opduiken. Om met diepzinnigheid te onderzoeken hoe we de zwarte kantjes van de ridder op het witte paard kunnen intomen en voorkomen dat het brave beest ons vertrappelt. Gevoel en verstand, een samenwerkende vennootschap in plaats van concurrenten. ‘t Proberen waard.
‘Whatever you decide to do. Make sure it makes you happy.’
Enjoy the road
jijikwij
BESTE SINT
Vlied nog niet terug
Naar ’t verre SpanjelandWij weten wel, u bent moe
Dak op dak af
Met ezel en zak
Laverend tussen zonnepanelen
Het is niet niks
Maar best Sint
We hebben u nog nodig
Wij van deze site
Zoeken een lief
Voor LAT of Benefit
Of gewoon echt
Het liefst tegen Kerst of Nieuw
Wegens plezanter met zijn twee
Helaas het lukt niet zo
Vaak te weinig match
Virtueel of in ’t echt
Dus goedheilige man
Waart nog eens rond
Van op daken of uw ezel
Misschien ontwaart gij
Mannen of vrouwen
Nog loslopend en op zoek
Linkt ze met elkaar
Op uw eigen mysterieuze wijze
Zodat ons oogjes fonkelen
Opnieuw zoals ’t al eens was
Overvloedige dank en lof
Wuiven wij u toe
Voor als ’t lukt
Anders tot uw volgende komst
Gewaarborgd volgend jaar
Niet zo voor ons
Een hoop, een wellicht of misschien
Enoy the road
jijikwij