terug

Van matcha tot mannenstress

maandag 30 juni 2025

Vroeger had je koffie. Punt. Je dronk ‘m zwart, met suiker, met melk, of – als je geluk had – met een toefje slagroom. Niemand vroeg of je havermelk wilde, of je bonen uit Guatemala kwamen, of je voorkeur gaf aan een flat white, een cortado of een matcha latte met een vleugje kaneel. Je had koffie. Klaar.

Zo was het ook met de liefde. Je ontmoette iemand, voelde een klik (of je hoopte dat die vanzelf kwam) en je deed je best om er iets van te maken. Je was niet de hele tijd bezig met de vraag “Wat als er nog een leukere komt als ik nog even wacht?"

Maar inmiddels lijkt daten verdacht veel op het menu van een hippe koffietent. Je scrollt eindeloos, switcht tussen smaken en stijlen, twijfelt of je voor vertrouwd gaat of iets exotisch probeert. Je date een espresso-type, dan weer een sojalatte. Je denkt: misschien toch eens die ijskoffie proberen?

Neem Tom. Hij was best knap, had een goede job, kon luisteren, hield van kunst en koken. Hij stuurde dadelijk een berichtje na de eerste date. En toch… voelde ik twijfel. Het was zó perfect dat ik ineens van alles begon te analyseren. Of hij niet te goed wist wat vrouwen wilden. Of het misschien gespeeld was. Of ik zelf niet moeilijk deed uit gewoonte.

Vroeger had ik de neiging om te lang in iets te blijven hangen. Nu merk ik dat ik soms al afhaak voor het echt begonnen is. Omdat er altijd wel een reden te vinden is om door te zoeken. Of eigenlijk: om niet te kiezen.

We leven in een tijd waarin alles mogelijk is en dus moet je alles overwegen. Althans, dat denken we. Op datingapps kun je kiezen uit duizenden mensen. Alsof je in een soort menselijke supermarkt staat met een karretje en een eisenlijst: "Liefst tussen de 1.80 en 1.88 meter, sportief, niet te glad, wel ambitieus, met gevoel voor humor maar zonder flauwe woordgrappen. O ja, en graag emotioneel beschikbaar."

En daar gaat het mis. Want terwijl we scrollen, chatten en filteren, vergeten we te voelen. We raken verlamd van het vergelijken. Wat als deze man maar 80% match is en ik net de 100% misloop die morgen online komt? En dus nemen we niemand echt serieus, of alleen heel even. Tot hij ineens niet meer reageert. Dan voelen we plots van alles: frustratie, verdriet of gewoon pure keuzestress.

Misschien moeten we gewoon weer durven kiezen. Kijken wat er ontstaat als je even niet meer verder kijkt, maar juist naar de ander. Want liefde is geen perfecte cappuccino met havermelk en hartjes in het schuim. Liefde is soms gewoon een kopje koffie dat warm is en waar je op een regenachtige dag heel blij van wordt.

En laat dat nu net zijn wat ik eigenlijk zoek. Al mag er misschien wel een koekje bij.

 

geplaatst door Jungle - 1856 keer gelezen