Mijn eerste date met een getrouwde man
vrijdag 11 juli 2025
Toen ik net mijn eerste onwennige stappen zette op het datingpad, was ik nog een zalig naïeve dromer. De jungle was voor mij een romantisch grasveld vol charmante mannen met serieuze bedoelingen. Tot ik Bert ontmoette.
Bert was testpiloot. Niet van straaljagers, nee, van raceauto’s. Hij had die ruige charme die meteen binnenkomt. Mannenhanden, stoppelbaard, dat licht vermoeide gezicht van iemand die de wereld had gezien. Klinkt sexy, toch?
En hij kon vertellen. Het soort verhalen waarbij je vanzelf dichter naar iemand toe schuift, gewoon om niets te missen. Ik was onder de indruk. En hij ook, van mij, blijkbaar. Want al snel wilde hij over naar WhatsApp. “Handiger als ik in het buitenland ben” zei hij. Natuurlijk, dacht ik. Logisch. Dacht ik.
Maar iets zat er scheef. Zijn berichten kwamen druppelend binnen. Hij reageerde pas uren later, en als ik direct antwoordde, bleef mijn bericht weer hangen in het luchtledige. Alsof zijn wifi alleen werkte als zijn vrouw de hond uitliet. Mijn onderbuik begon onrustig te trillen en niet op de leuke manier.
Ik deed iets wat ik toen nog eng vond: ik vroeg of hij eerlijk kon zijn. “Is er iemand in je leven?” vroeg ik. En ja hoor. Daar kwam het broertje-en-zusje-verhaal uit de kast. En ik dacht: ik ben niet op zoek naar een broer. Ik zoek een minnaar, een vriend en geen kerel met een dubbel leven.
Hij deed nog wat halfslachtige pogingen. Hij wilde graag vrienden blijven, want “de klik was er”. Hij ging echt, écht weg bij zijn vrouw. Zodra de seizoenen wisselden of zijn strijk klaar was - zoiets.
Het universum is soms vermakelijk. Tijdens een shoppingtrip met mijn dochter kwam Bert de winkel binnen. Hand in hand met zijn “zus”. Zijn gezicht liep rood aan als een overrijpe tomaat in een Spaanse zon en ik zag de paniek. Zou ik hem aanspreken? De verleiding was groot. Een vrolijk “Hé Bert! Lang niet gezien… Is dit je zus?” Misschien. Maar ik deed het niet. Ik glimlachte en liet hem in zijn eigen zweet staan. Soms is niets zeggen luid genoeg. Karma had al een afspraak met hem.
En dan vraag ik me af: wat zoeken zulke mannen eigenlijk? Een beetje aandacht? Willen ze testen of ze nog ‘marktwaardig’ zijn? Of zitten ze vast in hun veilige, uitgebluste relatie en durven ze de sprong niet te wagen? Misschien denken ze dat naast elkaar leven, aparte slaapkamers en gezamenlijke verjaardagen ‘genoeg’ zijn.
Maar ik heb geleerd. Ik heb mijn datingradar opgepoetst, mijn wifi-wijsheid aangescherpt en één ding onthouden: als een man zegt dat hij en zijn partner broer en zus zijn, moet je niet verder vragen. Gewoon weglopen.
geplaatst door Jungle - 1137 keer gelezen
Vorige berichten
Bij d' overgang
Bij d’overgang
Van oud naar nieuw
Schenken we geschenken
Een koffiezet of stofzuiger
Een smartphone
Met wifi overal
Een strijkvrij overhemd
Magnetronsloffen
Of sudokutoiletpapier
Maar bovenal
Wensen we mensen wensen
De oude niet volbracht
Dus nog onderweg
Dag na dag
Stap per stap
Naar zalig en gelukkig
Gezond en wel
Voorspoed en liefde
Veel en goed
Minder en meer
En voor daters
Een minzame compagnon
Of liever echt een lief
Slank en sportief
Spontaan en sociaal
Open en eerlijk
LAT of met benefits
Of gewoon gewoon
Om van te houden
Op maat van twee
Jij, ik en wij
Enjoy the road
jijikwij
GEVOEL of VERSTAND?
‘Wat zou jij doen?’ vroeg ze. ‘Jouw hart, gevoel laten spreken of jouw verstand volgen?’‘Woeps!’ antwoordde ik. ‘jouw vraag raakt mij, wat me aanzet om er even over na te denken.
‘Dus, je laat nu jouw verstand spreken om op mijn vraag antwoord te geven?’
‘Oei!’ varieerde ik op woeps.’ Zoveel complexiteit in een paar seconden. Kan mijn verstand dat wel aan?’
Gevoel of verstand? Een leuke vraag, daar niet van. Maar wie ze stelt gaat ervan uit, misschien algeheel onbewust, dat gevoel en verstand te scheiden zijn. Ze zouden dan elk apart een eigen adresje hebben in de miljarden neuronenschakelingen van ons brein. Huisjes waar je los van elkaar kan binnen en buiten lopen en waartussen je moet of kan kiezen. Dat klopt natuurlijk niet. In breinland heeft alles met alles te maken, is alles met alles verbonden. Er is algeheelheid en eenheid. Er is gevoel nodig om over iets na te denken en het resultaat van dit laatste roept dan ongetwijfeld gevoelens op. Gevoel en verstand zijn geen concurrenten die strijden voor het eigen gelijk. Eerder zijn het co-producenten van eigen geluk.
In relatieland gieten we wat we verwachten in een cheklijst: minstens 1m70, slank, gevoel voor humor, financieel zelfstandig,.. Het resultaat van verstandig nadenken, zo lijkt het toch. Maar het lijstje is ook gevoelsgedragen. Het verwoordt voorkeuren, verlangens en finaal de vurige wens op een kleurrijk en voldoeninggevend avontuur samen.
De verstrengeling tussen verstand en gevoel is intens. Maar we willen scheiden. Het is het ene of het andere. Dit is een eigenschap van ons westerlingen. We denken duaal omwille van de duidelijkheid. We tafelspringen bv. dolenthousiast om een sabbatjaar in te lassen, maar keiharde argumenten van rationele aard zetten onze voetjes terug op de grond. Vervolgens dringt kiezen zich op. En doen we dat best met verstand of met gevoel?
Het lijkt uitzichtloos. Tenzij we ook hierover eens goed nadenken om dan in te voelen dat we best gaan voor een beslissing die rust brengt in ons hoofd, die we accepteren met ons hele hebben en houden. Gevoelsimpulsen verdienen vaak het laatste woord. Ze wijzen ons de weg naar een gelukkig bestaan en veroorzaken bijtende woeligheid in ons hoofd als we zij- of omwegen kiezen.
Verstand heeft gevoel nodig maar ook omgekeerd. De roze wolken waarop we als verliefden drijven verdampen. We kletsen dan keihard op ons aangezicht als we niet tijdig nadenken over hoe we ons pad in tijden van hecktiek, overprikkeling, onzekerheden praktisch en haalbaar vorm willen geven over veel maar dan wie de vuilbakken buitenzet. Ons verstand dus inhuren als ‘partner in crime’. Ook als remmende gevoelens opduiken. Om met diepzinnigheid te onderzoeken hoe we de zwarte kantjes van de ridder op het witte paard kunnen intomen en voorkomen dat het brave beest ons vertrappelt. Gevoel en verstand, een samenwerkende vennootschap in plaats van concurrenten. ‘t Proberen waard.
‘Whatever you decide to do. Make sure it makes you happy.’
Enjoy the road
jijikwij
BESTE SINT
Vlied nog niet terug
Naar ’t verre SpanjelandWij weten wel, u bent moe
Dak op dak af
Met ezel en zak
Laverend tussen zonnepanelen
Het is niet niks
Maar best Sint
We hebben u nog nodig
Wij van deze site
Zoeken een lief
Voor LAT of Benefit
Of gewoon echt
Het liefst tegen Kerst of Nieuw
Wegens plezanter met zijn twee
Helaas het lukt niet zo
Vaak te weinig match
Virtueel of in ’t echt
Dus goedheilige man
Waart nog eens rond
Van op daken of uw ezel
Misschien ontwaart gij
Mannen of vrouwen
Nog loslopend en op zoek
Linkt ze met elkaar
Op uw eigen mysterieuze wijze
Zodat ons oogjes fonkelen
Opnieuw zoals ’t al eens was
Overvloedige dank en lof
Wuiven wij u toe
Voor als ’t lukt
Anders tot uw volgende komst
Gewaarborgd volgend jaar
Niet zo voor ons
Een hoop, een wellicht of misschien
Enoy the road
jijikwij