LAAT HET LOS!
zondag 17 augustus 2025
We maken het allemaal mee: aanhoudend piekeren, kwaad of gefrustreerd rondlopen, slaaploze nachten, rusteloze dagen. We voelen ons dan niet lekker in ons vel en stralen dat ook uit. Mensen in onze omgeving pikken dit op en geven al eens advies: ‘Laat het los!’
Loslaten. Om los te laten moet je eerst iets vasthouden. Dat laatste doe je als je volhardend blijft beleggen of gokken, koppig je droomwoning of -job najaagt, geagiteerd blijft stormen voor het eigen gelijk in een clash met buren of op 23 datingsites tegelijk het witte geluk najaaagt. Als dit gepaard gaat ongemakken zoals aanhoudend gemaal in je hoofd, slapeloosheid, irritaties of moedeloosheid, dan ben je er zelf de auteur van. Om uit de greep ervan weg te geraken is loslaten een passend advies. Dit kan je proberen door jezelf te bevragen: ‘ Waarom doe ik dit? Wat bereik ik hiermee? Wat brengt dit mij en mijn dierbaren in mijn omgeving op? Maakt dit alles mij gelukkig of juist niet?’
Zodoende spreek je je gezonde verstand aan. Helaas volstaat dit niet zolang je er ook emotioneel niet klaar mee bent. Geen vrede neemt met de loop der dingen, met wat er wel is of kan. Je verstand en gevoelens niet op één en dezelfde lijn krijgt. Vaak een helse karwei!
Maar! Er zijn ook die andere gevallen die je zelf niet najaagt of onder controle hebt: een relatiebreuk, een overlijden, een ongeval, kinderen die hun weg niet vinden of bv. ontslag op je werk. De lastig- of ongelukkigheden die ermee gepaard gaan, overspoelen je dan. Ze dringen zich op, ze leggen beslag op jou. Je houdt niet vast maar wordt vastgehouden. Je kan dan proberen om je eruit los te wrikken maar dat is andere koek dan loslaten. Het gaat om mentale weerbaarheid waarover dikke boeken zijn geschreven. Ik beperk me hier tot een paar tips uit eigen ervaring.
Toelaten.
Emoties of gepieker hun gang laten gaan. Of toch voor even. Dus geen continu weerwerk bieden omdat dit vaak emoties en gepieker versterkt. Door ze toe te laten, nemen ze vaak in kracht af. Ze krijgen bij wijze van spreken hun ‘ding gedaan’ en nemen dan vanzelf gas terug.
Op de vingers tikken.
Na een fase van ‘toelaten’ toch proberen om er een stop op te zetten. Mij lukt dit door een paar slagzinnen te kiezen en uit te spreken als bv. herinneringen of emoties in verband met mijn overleden parter oppoppen. Ik zeg dan letterlijk: ‘ Nu niet!’ of ‘Move on!’ en switch mijn aandacht naar iets in het hier en nu.
Judo spelen.
Oei! Waar gaat dit over? Het gaat om de kunst om gebruik te maken van de kracht van de tegenstaander om je doel te bereiken. Wat vaak in judo wordt toepgepast. Concreet kan dit hier door woordelijk mee te bewegen met het gemaal in je hoofd en het nog aan te dikken. Bv.: ‘Ja, je hebt gelijk. Het is één dikke miserie. Ik heb nooit geluk en het komt niet meer goed. Het kan ook nog slechter’. Precies door dit te doen, ga je al eens beseffen dat je overdrijft en sta je er meer voor open om dingen te relativeren.
Dit zijn een paar tips en tricks. Ze lukken vaak niet meteen maar vragen wat oefening. Ik zelf smaak er het nuttig effect van. Dus, proberen maar.
'Om te kunnen loslaten moet je eerst ontdekken wat je vasthoudt.’
Enjoy the road
jijikwij
geplaatst door jijikwij - 799 keer gelezen
Vorige berichten
Bij d' overgang
Bij d’overgang
Van oud naar nieuw
Schenken we geschenken
Een koffiezet of stofzuiger
Een smartphone
Met wifi overal
Een strijkvrij overhemd
Magnetronsloffen
Of sudokutoiletpapier
Maar bovenal
Wensen we mensen wensen
De oude niet volbracht
Dus nog onderweg
Dag na dag
Stap per stap
Naar zalig en gelukkig
Gezond en wel
Voorspoed en liefde
Veel en goed
Minder en meer
En voor daters
Een minzame compagnon
Of liever echt een lief
Slank en sportief
Spontaan en sociaal
Open en eerlijk
LAT of met benefits
Of gewoon gewoon
Om van te houden
Op maat van twee
Jij, ik en wij
Enjoy the road
jijikwij
GEVOEL of VERSTAND?
‘Wat zou jij doen?’ vroeg ze. ‘Jouw hart, gevoel laten spreken of jouw verstand volgen?’‘Woeps!’ antwoordde ik. ‘jouw vraag raakt mij, wat me aanzet om er even over na te denken.
‘Dus, je laat nu jouw verstand spreken om op mijn vraag antwoord te geven?’
‘Oei!’ varieerde ik op woeps.’ Zoveel complexiteit in een paar seconden. Kan mijn verstand dat wel aan?’
Gevoel of verstand? Een leuke vraag, daar niet van. Maar wie ze stelt gaat ervan uit, misschien algeheel onbewust, dat gevoel en verstand te scheiden zijn. Ze zouden dan elk apart een eigen adresje hebben in de miljarden neuronenschakelingen van ons brein. Huisjes waar je los van elkaar kan binnen en buiten lopen en waartussen je moet of kan kiezen. Dat klopt natuurlijk niet. In breinland heeft alles met alles te maken, is alles met alles verbonden. Er is algeheelheid en eenheid. Er is gevoel nodig om over iets na te denken en het resultaat van dit laatste roept dan ongetwijfeld gevoelens op. Gevoel en verstand zijn geen concurrenten die strijden voor het eigen gelijk. Eerder zijn het co-producenten van eigen geluk.
In relatieland gieten we wat we verwachten in een cheklijst: minstens 1m70, slank, gevoel voor humor, financieel zelfstandig,.. Het resultaat van verstandig nadenken, zo lijkt het toch. Maar het lijstje is ook gevoelsgedragen. Het verwoordt voorkeuren, verlangens en finaal de vurige wens op een kleurrijk en voldoeninggevend avontuur samen.
De verstrengeling tussen verstand en gevoel is intens. Maar we willen scheiden. Het is het ene of het andere. Dit is een eigenschap van ons westerlingen. We denken duaal omwille van de duidelijkheid. We tafelspringen bv. dolenthousiast om een sabbatjaar in te lassen, maar keiharde argumenten van rationele aard zetten onze voetjes terug op de grond. Vervolgens dringt kiezen zich op. En doen we dat best met verstand of met gevoel?
Het lijkt uitzichtloos. Tenzij we ook hierover eens goed nadenken om dan in te voelen dat we best gaan voor een beslissing die rust brengt in ons hoofd, die we accepteren met ons hele hebben en houden. Gevoelsimpulsen verdienen vaak het laatste woord. Ze wijzen ons de weg naar een gelukkig bestaan en veroorzaken bijtende woeligheid in ons hoofd als we zij- of omwegen kiezen.
Verstand heeft gevoel nodig maar ook omgekeerd. De roze wolken waarop we als verliefden drijven verdampen. We kletsen dan keihard op ons aangezicht als we niet tijdig nadenken over hoe we ons pad in tijden van hecktiek, overprikkeling, onzekerheden praktisch en haalbaar vorm willen geven over veel maar dan wie de vuilbakken buitenzet. Ons verstand dus inhuren als ‘partner in crime’. Ook als remmende gevoelens opduiken. Om met diepzinnigheid te onderzoeken hoe we de zwarte kantjes van de ridder op het witte paard kunnen intomen en voorkomen dat het brave beest ons vertrappelt. Gevoel en verstand, een samenwerkende vennootschap in plaats van concurrenten. ‘t Proberen waard.
‘Whatever you decide to do. Make sure it makes you happy.’
Enjoy the road
jijikwij
BESTE SINT
Vlied nog niet terug
Naar ’t verre SpanjelandWij weten wel, u bent moe
Dak op dak af
Met ezel en zak
Laverend tussen zonnepanelen
Het is niet niks
Maar best Sint
We hebben u nog nodig
Wij van deze site
Zoeken een lief
Voor LAT of Benefit
Of gewoon echt
Het liefst tegen Kerst of Nieuw
Wegens plezanter met zijn twee
Helaas het lukt niet zo
Vaak te weinig match
Virtueel of in ’t echt
Dus goedheilige man
Waart nog eens rond
Van op daken of uw ezel
Misschien ontwaart gij
Mannen of vrouwen
Nog loslopend en op zoek
Linkt ze met elkaar
Op uw eigen mysterieuze wijze
Zodat ons oogjes fonkelen
Opnieuw zoals ’t al eens was
Overvloedige dank en lof
Wuiven wij u toe
Voor als ’t lukt
Anders tot uw volgende komst
Gewaarborgd volgend jaar
Niet zo voor ons
Een hoop, een wellicht of misschien
Enoy the road
jijikwij