terug

LAAT HET LOS!

zondag 17 augustus 2025

We maken het allemaal mee: aanhoudend piekeren, kwaad of gefrustreerd rondlopen, slaaploze nachten, rusteloze dagen. We voelen ons dan niet lekker in ons vel en stralen dat ook uit. Mensen in onze omgeving pikken dit op en geven al eens advies: ‘Laat het los!’

Loslaten. Om los te laten moet je eerst iets vasthouden. Dat laatste doe je als je volhardend blijft beleggen of gokken, koppig je droomwoning of -job najaagt, geagiteerd blijft stormen voor het eigen gelijk in een clash met buren of op 23 datingsites tegelijk het witte geluk najaaagt. Als dit gepaard gaat ongemakken zoals aanhoudend gemaal in je hoofd, slapeloosheid, irritaties of moedeloosheid, dan ben je er zelf de auteur van. Om uit de greep ervan weg te geraken is loslaten een passend advies. Dit kan je proberen door jezelf te bevragen: ‘ Waarom doe ik dit? Wat bereik ik hiermee? Wat brengt dit mij en mijn dierbaren in mijn omgeving op? Maakt dit alles mij gelukkig of juist niet?’
Zodoende spreek je je gezonde verstand aan. Helaas volstaat dit niet zolang je er ook emotioneel niet klaar mee bent. Geen vrede neemt met de loop der dingen, met wat er wel is of kan. Je verstand en gevoelens niet op één en dezelfde lijn krijgt. Vaak een helse karwei!

Maar! Er zijn ook die andere gevallen die je zelf niet najaagt of onder controle hebt: een relatiebreuk, een overlijden, een ongeval, kinderen die hun weg niet vinden of bv. ontslag op je werk. De lastig- of ongelukkigheden die ermee gepaard gaan, overspoelen je dan. Ze dringen zich op, ze leggen beslag op jou. Je houdt niet vast maar wordt vastgehouden. Je kan dan proberen om je eruit los te wrikken maar dat is andere koek dan loslaten. Het gaat om mentale weerbaarheid waarover dikke boeken zijn geschreven. Ik beperk me hier tot een paar tips uit eigen ervaring.

Toelaten.
Emoties of gepieker hun gang laten gaan. Of toch voor even. Dus geen continu weerwerk bieden omdat dit vaak emoties en gepieker versterkt. Door ze toe te laten, nemen ze vaak in kracht af. Ze krijgen bij wijze van spreken hun ‘ding gedaan’ en nemen dan vanzelf gas terug.
Op de vingers tikken.
Na een fase van ‘toelaten’ toch proberen om er een stop op te zetten. Mij lukt dit door een paar slagzinnen te kiezen en uit te spreken als bv. herinneringen of emoties in verband met mijn overleden parter oppoppen. Ik zeg dan letterlijk: ‘ Nu niet!’ of ‘Move on!’ en switch mijn aandacht naar iets in het hier en nu.
Judo spelen.
Oei! Waar gaat dit over? Het gaat om de kunst om gebruik te maken van de kracht van de tegenstaander om je doel te bereiken. Wat vaak in judo wordt toepgepast. Concreet kan dit hier door woordelijk mee te bewegen met het gemaal in je hoofd en het nog aan te dikken. Bv.: ‘Ja, je hebt gelijk. Het is één dikke miserie. Ik heb nooit geluk en het komt niet meer goed. Het kan ook nog slechter’. Precies door dit te doen, ga je al eens beseffen dat je overdrijft en sta je er meer voor open om dingen te relativeren.

Dit zijn een paar tips en tricks. Ze lukken vaak niet meteen maar vragen wat oefening. Ik zelf smaak er het nuttig effect van. Dus, proberen maar.

                                'Om te kunnen loslaten moet je eerst ontdekken wat je vasthoudt.’

Enjoy the road
jijikwij

geplaatst door jijikwij - 3973 keer gelezen