BINDINGSWIJSHEID
zaterdag 27 september 2025
Bindingsangst, het klinkt ons bekend in de oren. Het fenomeen zou ervoor zorgen dat we relaties oppervlakkig houden, vluchten voor intimiteit en passen voor langdurig engagement. Maar in deze blog wil ik er graag een ander licht op werpen.
Angst is een hevige emotie. Ze gaat gepaard met opvallende verschijnselen zoals verhoogde hartslag en bloeddruk, duizeligheid, droge mond, pijn in de borst, misselijkheid, kortademigheid en hoofdpijn of verder ook met een bleke gelaatskleur, zweten, een verhoogde productie van adrenaline in het bloed en stoornissen in de spijsvertering of zelfs hyperventilatie. Angst is een voorgeprogrammeerd mechanisme in ons brein dat ons in levensbedreigende situaties voorbereidt om te vluchten, aan te vallen of stokstijf te blijven staan. In een relatiecontext spreken over angst lijkt me dan ook een massieve overdrijving.
In het echte spel tussen partnerzoekers zien we dat Mie & Katoen, Lindy & Hop, Theo & Dora, Coco & Chanel... graag in elkanders gezelschap vertoeven, lief, attent en behulpzaam zijn en van alles en nog wat voor en met elkaar doen. Wat we zien en horen streelt onze zintuigen, maakt ons blij of zelfs ietsje jaloers. Maar we merken ook dat ze eigen hobbies niet laten vallen, soms ook al eens graag alleen zijn, niet trouwen, niet gaan samenwonen en bv. zich niet integreren in elkanders gezin of familie. En precies dit wat ze niet doen rapen we samen in een hokje en kleven er een etiquet op: bindingsangst. Een genadeloos oordeel over wie zich zogezegd niet wil smijten, er niet ten volle wil voor gaan, allicht aangestoken door de tijdsgeest of door wat in de vagevuurafdeling van zijn/haar rugzak opgeslagen ligt. De betrokkenen zelf vinden dit meestal vervelend wegens niet normaal: help, ik heb een stoornis!
Maar wat gebeurt er als we bij partnerzoekers met zogenaamde bindingsangst inzoomen op wat ze wel doen. We merken dan dat ze zorg willen dragen voor hun eigenheid, niet wensen in te leveren op hun essentie en het eraan gekoppelde pad trouw willen blijven volgen. We merken dat ze niet gaan voor minder maar voor meer, voor winst zoals intimiteit, enthousiasme, inspiratie, wederzijdse dienstbaarheid om het eigen pad beter, rijker, voller te kunnen gaan. Er is dan sprake van een jij, een ik en van een wij. Om dit alles in een concrete vorm te gieten die standhoudt in het gewoel van elke dag, kunnen ze niet terugvallen op een standaardoplossing. Er komt maatwerk aan te pas en er is gelukkig ook veel mogelijk.
Dus hoera, ook in relatieland kunnen we kiezen, de regie over hoe we met elkaar onze weg banen in eigen handen houden. Zowaar een puur godengeschenk dat helaas niet door iedereen warm omarmd wordt. En dat we als gelukzoekers met al een aantal kilometers op de teller, op het kruispunt van mogelijkheden enigszins aarzelen, of voorzichtigheid aan de dag leggen of één specifieke afslag niet (meer) nemen, klasseer ik niet als angst of een stoornis, maar als ‘wijsheid’. Bindingswijsheid in plaats van bindingsangst! Ik wens het alle relatiezoekers toe.
Enjoy the road
Jijikwij
geplaatst door jijikwij - 928 keer gelezen
Vorige berichten
Bij d' overgang
Bij d’overgang
Van oud naar nieuw
Schenken we geschenken
Een koffiezet of stofzuiger
Een smartphone
Met wifi overal
Een strijkvrij overhemd
Magnetronsloffen
Of sudokutoiletpapier
Maar bovenal
Wensen we mensen wensen
De oude niet volbracht
Dus nog onderweg
Dag na dag
Stap per stap
Naar zalig en gelukkig
Gezond en wel
Voorspoed en liefde
Veel en goed
Minder en meer
En voor daters
Een minzame compagnon
Of liever echt een lief
Slank en sportief
Spontaan en sociaal
Open en eerlijk
LAT of met benefits
Of gewoon gewoon
Om van te houden
Op maat van twee
Jij, ik en wij
Enjoy the road
jijikwij
GEVOEL of VERSTAND?
‘Wat zou jij doen?’ vroeg ze. ‘Jouw hart, gevoel laten spreken of jouw verstand volgen?’‘Woeps!’ antwoordde ik. ‘jouw vraag raakt mij, wat me aanzet om er even over na te denken.
‘Dus, je laat nu jouw verstand spreken om op mijn vraag antwoord te geven?’
‘Oei!’ varieerde ik op woeps.’ Zoveel complexiteit in een paar seconden. Kan mijn verstand dat wel aan?’
Gevoel of verstand? Een leuke vraag, daar niet van. Maar wie ze stelt gaat ervan uit, misschien algeheel onbewust, dat gevoel en verstand te scheiden zijn. Ze zouden dan elk apart een eigen adresje hebben in de miljarden neuronenschakelingen van ons brein. Huisjes waar je los van elkaar kan binnen en buiten lopen en waartussen je moet of kan kiezen. Dat klopt natuurlijk niet. In breinland heeft alles met alles te maken, is alles met alles verbonden. Er is algeheelheid en eenheid. Er is gevoel nodig om over iets na te denken en het resultaat van dit laatste roept dan ongetwijfeld gevoelens op. Gevoel en verstand zijn geen concurrenten die strijden voor het eigen gelijk. Eerder zijn het co-producenten van eigen geluk.
In relatieland gieten we wat we verwachten in een cheklijst: minstens 1m70, slank, gevoel voor humor, financieel zelfstandig,.. Het resultaat van verstandig nadenken, zo lijkt het toch. Maar het lijstje is ook gevoelsgedragen. Het verwoordt voorkeuren, verlangens en finaal de vurige wens op een kleurrijk en voldoeninggevend avontuur samen.
De verstrengeling tussen verstand en gevoel is intens. Maar we willen scheiden. Het is het ene of het andere. Dit is een eigenschap van ons westerlingen. We denken duaal omwille van de duidelijkheid. We tafelspringen bv. dolenthousiast om een sabbatjaar in te lassen, maar keiharde argumenten van rationele aard zetten onze voetjes terug op de grond. Vervolgens dringt kiezen zich op. En doen we dat best met verstand of met gevoel?
Het lijkt uitzichtloos. Tenzij we ook hierover eens goed nadenken om dan in te voelen dat we best gaan voor een beslissing die rust brengt in ons hoofd, die we accepteren met ons hele hebben en houden. Gevoelsimpulsen verdienen vaak het laatste woord. Ze wijzen ons de weg naar een gelukkig bestaan en veroorzaken bijtende woeligheid in ons hoofd als we zij- of omwegen kiezen.
Verstand heeft gevoel nodig maar ook omgekeerd. De roze wolken waarop we als verliefden drijven verdampen. We kletsen dan keihard op ons aangezicht als we niet tijdig nadenken over hoe we ons pad in tijden van hecktiek, overprikkeling, onzekerheden praktisch en haalbaar vorm willen geven over veel maar dan wie de vuilbakken buitenzet. Ons verstand dus inhuren als ‘partner in crime’. Ook als remmende gevoelens opduiken. Om met diepzinnigheid te onderzoeken hoe we de zwarte kantjes van de ridder op het witte paard kunnen intomen en voorkomen dat het brave beest ons vertrappelt. Gevoel en verstand, een samenwerkende vennootschap in plaats van concurrenten. ‘t Proberen waard.
‘Whatever you decide to do. Make sure it makes you happy.’
Enjoy the road
jijikwij
BESTE SINT
Vlied nog niet terug
Naar ’t verre SpanjelandWij weten wel, u bent moe
Dak op dak af
Met ezel en zak
Laverend tussen zonnepanelen
Het is niet niks
Maar best Sint
We hebben u nog nodig
Wij van deze site
Zoeken een lief
Voor LAT of Benefit
Of gewoon echt
Het liefst tegen Kerst of Nieuw
Wegens plezanter met zijn twee
Helaas het lukt niet zo
Vaak te weinig match
Virtueel of in ’t echt
Dus goedheilige man
Waart nog eens rond
Van op daken of uw ezel
Misschien ontwaart gij
Mannen of vrouwen
Nog loslopend en op zoek
Linkt ze met elkaar
Op uw eigen mysterieuze wijze
Zodat ons oogjes fonkelen
Opnieuw zoals ’t al eens was
Overvloedige dank en lof
Wuiven wij u toe
Voor als ’t lukt
Anders tot uw volgende komst
Gewaarborgd volgend jaar
Niet zo voor ons
Een hoop, een wellicht of misschien
Enoy the road
jijikwij