Waarom voornemens vaak niet werken
zaterdag 17 januari 2026
We hebben ze gemaakt en uitgesproken. Bij het begin van nieuw. Regelmatig sporten, minder alcohol of roken. Meer tijd samen met partner en kids. Genieten van klein geluk. Dat deden we ook bij vorige jaarwisselingen. Zo ongeveer gelijk maar niet gelukt. Zwakke wil?
De jaarwisseling. De geschikte tijd om gedragen door feeststemming te prakkezeren over wat voorbij is en voornemens uit te spreken over de komende tijd. Dit hoort tot geplogenheden die na zovele jaren diep in ons brein een onbewuste tendens hebben ingebouwd om het spelletje mee te spelen. Het gebeurt allemaal buiten onze bewuste controle om en het vervolg laat zich raden. Eens de voornemens gemaakt en verkondigd, volgt de orde van de dag. Zeg maar de gewone gang der dingen, zoals ze in ons brein liggen geprogrammeerd.
Is voornemens formuleren dan zinloos? Dat nu ook weer niet maar wie ze ook waar wilt maken, komt geregeld Sysifus tegen: na enige inspanning terug naar af. En zeg nu zelf, de lokroep van biertjes of wijntjes of bewerkt comfortfood en bv. snelle snacks is echt moeilijk te weerstaan op momenten dat we ons (nog) gezond voelen. En beloningen in de verre toekomst moeten het doorgaans afleggen tegen voldoening die nu kant en klaar op ons bord ligt. We botsen dus op een uiterst hardnekkige aandrang die ons dagelijks ook nog eens ingelepeld wordt, namelijk om het leven nu te leven, want het is al zo kort. Wat we gezegd hebben te willen doen, omzetten in doen wat we gezegd hebben te willen doen - oef, een moeilijke zin - gaat niet vanzelf. Er is moeite en vooral volharding voor nodig, aangestuurd door een ondubbelzinnig voornemen om voornemens te doen lukken.
Tot zover enige theoretische bespiegelingen. Kan er nog iets meer praktisch? Ja zeker, hier een probeersel. Vooreerst dit. Voornemens slaan doorgaans op symptomen zoals minder alcohol, meer thuis bij partner en kids of meer sporten. Onderliggend gaat het om langeretermijndoelen zoals gezond blijven en bv. betekenisvol bijdragen tot gezinswarmte. Kijk dus bij elk voornemen jezelf recht in de ogen en taxeer hoezeer jij je door deze onderliggende doelen geraakt voelt. Hoe zwaar ze in jouw weegschaal wegen tegenover andere, zoals de eerste of de beste willen zijn, de grootste willen hebben op weg naar ‘the sky is the limit’. Iets voornemen omdat eenieder dat doet bv. bij de jaarwisseling, faalt bij voorbaat. Idem als je met verstand een voornemen maakt terwijl jouw gevoel de andere kant uitkijkt zoals in de quote: ‘ Het belangrijkste in het leven is liefde maar het werk gaat voor!’
En dan nog dit. Beperk je niet tot het formuleren van het ‘wat’ zoals bv. meer sporten maar maak met jezelf ook meetbare afspraken over het ‘hoe’: ‘één sigaret per dag’ of ‘ éénmaal thuis, dan gaat het werk op slot’ of ‘ twee maal joggen per week’ of... Praat bij elke verleiding om af te wijken tegen jezelf: ‘Neen, dat ga je nu niet doen, de afsapraak was ....’ En, breng al wie met regelmaat in jouw omgeving vertoeft hiervan op de hoogte, zodat ze jou er kunnen over aanspreken. Organiseer dus zelf zoiets als sociale controle.
Wat je uiteindelijk moet bereiken, is dat wat begon als een bewust gekozen voornemen omgezet geraakt in een onbewuste kracht die ervoor zorgt dat je er ook effectief naar handelt als nieuwe conflictvrije geneigdheid of gewoonte. Een leuk voorbeeld van hoe we het besturingssysteem van ons gedrag ook zelf kunnen programmeren. Succes.
'Stop met goede voornemens, neem goede beslissingen!'
Enjoy the road
jijikwij
geplaatst door jijikwij - 283 keer gelezen
Vorige berichten
DIT BEN IK !
Ik ben open en direct. Ik neem geen blad voor de mond maar draag eerlijkheid hoog in het vaandel. Ik ben sociaal voelend en begaan met de medemens. Ik weet wat ik wil, heb de beide voetjes stevig op de grond en ga recht op mijn doel af. Ik sta positief in het leven en wil er ook elke dag van genieten: een restaurantje, museumbezoek, toneel of concert en vooral ook de kleine dingen. Ik zorg goed voor mezelf, ga geregeld joggen en volg yoga....Onze profieltjes op datingsites wemelen van schoonheid en positivisme. Heel wat singles lijken hier op aarde de uitverkoren vertegenwoordigers van hemelse zaligheid en volmaaktheid. Daten haalt het beste in een mens naar boven of tenminste een opgeleukte versie van onszelf. Zo zien we ons graag of graag onszelf. We lezen het ook graag. Want zeg nu zelf, hoe zou je reageren op een dater die in zijn of haar profieltje schrijft:
‘Ik zeg meestal wat ik denk en hoor graag mezelf bezig. Ik krijg daar vaak kritiek voor maar dat deert me niet. Ik rijd voor mezelf en daar kom ik ook voor uit. Want ik ben eerlijk. Doorgaans toch. Soms, als het mij uitkomt, neem ik wel eens een kleine bocht rond de waarheid. Moet kunnen, denk ik dan.
Het doet me wat om miserie te zien maar ik voel me niet geroepen om wat scheef loopt te helpen rechttrekken. Dat is niet mijn ambitie. Die situeert zich op andere vlakken: stevig inkomen door hard of slim werken, wit gekalkte woonstee in het groen en liefst met zwembad, comfortabel reizen en een graantje meepikken van alle leukigheden die het leven in de aanbieding heeft. Een profiteurke, zoals ze als eens zeggen. Maar ik loop ook eens mee in onaardse trends zoals yoga of mindfulness. Zoals dat tegenwoordig hoort. En het heeft wel wat. Ach ja, het leven is al zo kort en een mens moet proberen om er ten volle van te genieten. Dat is mijn levensmotto.’
Zoiets schrijven, doen we natuurlijk niet. Maar eigenlijk zou ik dat wel willen. Ik bedoel dat anderen zulk een de
werkelijkheid benaderend beeld van zichzelf schetsen. Hoezo ‘anderen’? Ja, ikzelf natuurlijk niet! Wat dacht je?
‘Embrace being perfectly imperfect.’
Enjoy the road
jijikwij
Bij d' overgang
Bij d’overgang
Van oud naar nieuw
Schenken we geschenken
Een koffiezet of stofzuiger
Een smartphone
Met wifi overal
Een strijkvrij overhemd
Magnetronsloffen
Of sudokutoiletpapier
Maar bovenal
Wensen we mensen wensen
De oude niet volbracht
Dus nog onderweg
Dag na dag
Stap per stap
Naar zalig en gelukkig
Gezond en wel
Voorspoed en liefde
Veel en goed
Minder en meer
En voor daters
Een minzame compagnon
Of liever echt een lief
Slank en sportief
Spontaan en sociaal
Open en eerlijk
LAT of met benefits
Of gewoon gewoon
Om van te houden
Op maat van twee
Jij, ik en wij
Enjoy the road
jijikwij
GEVOEL of VERSTAND?
‘Wat zou jij doen?’ vroeg ze. ‘Jouw hart, gevoel laten spreken of jouw verstand volgen?’‘Woeps!’ antwoordde ik. ‘jouw vraag raakt mij, wat me aanzet om er even over na te denken.
‘Dus, je laat nu jouw verstand spreken om op mijn vraag antwoord te geven?’
‘Oei!’ varieerde ik op woeps.’ Zoveel complexiteit in een paar seconden. Kan mijn verstand dat wel aan?’
Gevoel of verstand? Een leuke vraag, daar niet van. Maar wie ze stelt gaat ervan uit, misschien algeheel onbewust, dat gevoel en verstand te scheiden zijn. Ze zouden dan elk apart een eigen adresje hebben in de miljarden neuronenschakelingen van ons brein. Huisjes waar je los van elkaar kan binnen en buiten lopen en waartussen je moet of kan kiezen. Dat klopt natuurlijk niet. In breinland heeft alles met alles te maken, is alles met alles verbonden. Er is algeheelheid en eenheid. Er is gevoel nodig om over iets na te denken en het resultaat van dit laatste roept dan ongetwijfeld gevoelens op. Gevoel en verstand zijn geen concurrenten die strijden voor het eigen gelijk. Eerder zijn het co-producenten van eigen geluk.
In relatieland gieten we wat we verwachten in een cheklijst: minstens 1m70, slank, gevoel voor humor, financieel zelfstandig,.. Het resultaat van verstandig nadenken, zo lijkt het toch. Maar het lijstje is ook gevoelsgedragen. Het verwoordt voorkeuren, verlangens en finaal de vurige wens op een kleurrijk en voldoeninggevend avontuur samen.
De verstrengeling tussen verstand en gevoel is intens. Maar we willen scheiden. Het is het ene of het andere. Dit is een eigenschap van ons westerlingen. We denken duaal omwille van de duidelijkheid. We tafelspringen bv. dolenthousiast om een sabbatjaar in te lassen, maar keiharde argumenten van rationele aard zetten onze voetjes terug op de grond. Vervolgens dringt kiezen zich op. En doen we dat best met verstand of met gevoel?
Het lijkt uitzichtloos. Tenzij we ook hierover eens goed nadenken om dan in te voelen dat we best gaan voor een beslissing die rust brengt in ons hoofd, die we accepteren met ons hele hebben en houden. Gevoelsimpulsen verdienen vaak het laatste woord. Ze wijzen ons de weg naar een gelukkig bestaan en veroorzaken bijtende woeligheid in ons hoofd als we zij- of omwegen kiezen.
Verstand heeft gevoel nodig maar ook omgekeerd. De roze wolken waarop we als verliefden drijven verdampen. We kletsen dan keihard op ons aangezicht als we niet tijdig nadenken over hoe we ons pad in tijden van hecktiek, overprikkeling, onzekerheden praktisch en haalbaar vorm willen geven over veel maar dan wie de vuilbakken buitenzet. Ons verstand dus inhuren als ‘partner in crime’. Ook als remmende gevoelens opduiken. Om met diepzinnigheid te onderzoeken hoe we de zwarte kantjes van de ridder op het witte paard kunnen intomen en voorkomen dat het brave beest ons vertrappelt. Gevoel en verstand, een samenwerkende vennootschap in plaats van concurrenten. ‘t Proberen waard.
‘Whatever you decide to do. Make sure it makes you happy.’
Enjoy the road
jijikwij