|
HAD IK MAAR!'s Ochtends van een koffiekoek te veel genieten en daardoor de trein missen. Een schoentje dat past, toch niet aantrekken. De hele avond in oogverblindend gezelschap op wolkjes lopen om dan toch te landen en in alleenheid naar huis te fietsen. Je oogverblindend gezelschap later op vijf meter afstand zien wandelen en haar of hem niet aanspreken. Laatst lachen en toch niet best lachen. |
