terug

HAD IK MAAR!

maandag 17 augustus 2026

's Ochtends van een koffiekoek te veel genieten en daardoor de trein missen. Een schoentje dat past, toch niet aantrekken. De hele avond in oogverblindend gezelschap op wolkjes lopen om dan toch te landen en in alleenheid naar huis te fietsen. Je oogverblindend gezelschap later op vijf meter afstand zien wandelen en haar of hem niet aanspreken. Laatst lachen en toch niet best lachen.Dit zijn eerder prulligheden waar een mens spijt kan van hebben. Maar diezelfde spijt kan, vooral op latere leeftijd, meer existentiële prooien kiezen zoals: Was ik toch maar dokter of beeldhouwer geworden. Was ik maar nooit getrouwd. Had ik maar minder gewerkt, meer plezier gemaakt. Had ik maar meer mijn eigen leven geleid in plaats van dat van anderen of omgekeerd, had ik maar meer begrip en zorg voor anderen opgebracht.

Reflecteren over wat voorbij is. We doen het al eens. Kijken in de achteruitkijkspiegel naar wat we anders hadden gewild. Het oogt haast romantisch. Maar het is ‘praat’ achteraf. Of om het met S. Kierkegaard, een Deens filosoof, een beetje academischer te formuleren: ‘ Het leven kunnen we enkel achterwaarts begrijpen, maar we moeten het voorwaarts leven.’ Om voorwaarts te beslissen kunnen we geen beroep doen op wat we er achteraf over denken.

Zo zie je maar. Vaak willen we veel van alles of alles van veel. Het lijkt of het nooit goed is (geweest). Of als we ene hebben gehad, willen we ook het andere. Ontevredenheid: lot of drijfveer? Hierover peinzend, bedenk ik een nieuwe ’had ik maar’: Had ik maar een aan/uit-knop in mijn hoofd om mijn ’had ik maar-gepieker’ eens stop te zetten. En dat niemand mij in mijn grijzende tijd ooit nog vraagt om mijn verleden tijd achteruit te spiegelen!

‘Had ik het maar van tevoren geweten, in plaats van achteraf,
dan had ik het misschien toch liever achteraf geweten.’

Enjoy the road

jijikwij

geplaatst door jijikwij - 961 keer gelezen