Liefde kent geen leeftijd
donderdag 24 april 2025
Vijf jaar geleden werd ik plots single. Die gebeurtenis zette mijn wereld compleet op z'n kop endwong me om uit te zoeken wie ik was. Het was een periode van zoeken, van huilen en af en toe eenglas wijn met een goede vriendin, die samen met de wijn mijn therapie vormde. Maar na een paarjaar kwam het moment dat ik dacht: genoeg, tijd voor een nieuw avontuur, tijd om te gaan daten.Want ja, je bent nooit te oud voor de liefde, toch?Het begon al met een datingprofiel. Hoe schrijf je een tekst die niet klinkt alsof je wanhopig bent? Deadviezen van vriendinnen hielpen niet altijd. Eén zei dat ik "gewoon mezelf" moest zijn. Maar wie benik? Een vrouw met een buikje, wispelturige haren en rimpels die extra opvallen zodra ik mijn leesbrilopzet. En dan hoor je verhalen van mannelijke vrienden over vrouwen op datingsites: half ontbloteborsten, zonnebrillen die wallen maskeren, getuite lippen op de racefiets en natuurlijk yoga... énwijntjes. Blijkbaar is dat allemaal een hype. Tja, ik doe ook yoga. En die zonnebril? Die is soms besthandig op een slechte dag. Maar goed, ik wilde vooral mezelf blijven.
Uiteindelijk schreef ik iets over mezelf en voegde er met enige zelfspot aan toe: "Geen botox, geenfilter. Verwacht je dat wel, swipe dan vooral door." Dat bleek een schot in de roos. Ik was verrast doorhet aantal reacties – misschien houden mannen echt van vrouwen die gewoon zichzelf zijn. Rimpels,buikje en al. Wist iedereen dit al behalve ik?
Met dat beetje zelfvertrouwen begon ik te swipen. Maar wat ik niet had verwacht, was dat ik vooralzou vallen voor de verkeerde mannen. De zogenaamde "players" – je weet wel, veel complimenten,stralende glimlach, bleken verrassend charmant. En eerlijk is eerlijk: voor iemand met watvertrouwen issues waren ze best handig.
Wat ik geleerd heb? Mannen houden van authenticiteit. Je hoeft geen platte buik te hebben of eenperfect gezicht. Zelfvertrouwen is aantrekkelijker dan wat dan ook. En ja, ook al zal ik waarschijnlijknooit op de fiets poseren, ik ben blij dat ik het avontuur ben aangegaan.Er zijn zoveel interessante, leuke en soms ronduit hilarische ontmoetingen. In het begin ging ik naareen date met een noodplan. Mijn dochter was mijn geheime wapen als ik een snelle exit nodig had."Mama, ik heb een ongelukje met de auto!" of "Help, er is een lek in de badkamer!". Alles om me teredden van een date die compleet de mist in ging. Maar na een tijdje dacht ik: waarom al die moeite?Nu zeg ik het gewoon eerlijk als het niets wordt. En ja, er zijn momenten waarop ik letterlijk op deeerste date ben weggelopen. Soms is dat gewoon de beste optie.
Toch zijn er ook dates met potentie. Mannen waarbij ik denk: "Hmm, dit zou wel eens iets kunnenworden." Maar ja, op mijn leeftijd sleept iedereen een rugzak mee. Geen weekendtas, denk eerderaan een kofferset. En dan is er nog die andere uitdaging: de vrijheid van alleen zijn. Die is vaak zocomfortabel dat de gedachte om dat op te geven er teveel aan is.
Toch ben ik blij dat ik het avontuur ben aangegaan. Want daten na je 50ste is allesbehalve saai. Het issoms ongemakkelijk, vaak verrassend en altijd leerzaam. En het mooiste is: je bent nooit te oud voornieuwe ontmoetingen, voor vlinders in je buik en misschien zelfs... voor de liefde.
geplaatst door Jungle - 1281 keer gelezen
Vorige berichten
Bij d' overgang
Bij d’overgang
Van oud naar nieuw
Schenken we geschenken
Een koffiezet of stofzuiger
Een smartphone
Met wifi overal
Een strijkvrij overhemd
Magnetronsloffen
Of sudokutoiletpapier
Maar bovenal
Wensen we mensen wensen
De oude niet volbracht
Dus nog onderweg
Dag na dag
Stap per stap
Naar zalig en gelukkig
Gezond en wel
Voorspoed en liefde
Veel en goed
Minder en meer
En voor daters
Een minzame compagnon
Of liever echt een lief
Slank en sportief
Spontaan en sociaal
Open en eerlijk
LAT of met benefits
Of gewoon gewoon
Om van te houden
Op maat van twee
Jij, ik en wij
Enjoy the road
jijikwij
GEVOEL of VERSTAND?
‘Wat zou jij doen?’ vroeg ze. ‘Jouw hart, gevoel laten spreken of jouw verstand volgen?’‘Woeps!’ antwoordde ik. ‘jouw vraag raakt mij, wat me aanzet om er even over na te denken.
‘Dus, je laat nu jouw verstand spreken om op mijn vraag antwoord te geven?’
‘Oei!’ varieerde ik op woeps.’ Zoveel complexiteit in een paar seconden. Kan mijn verstand dat wel aan?’
Gevoel of verstand? Een leuke vraag, daar niet van. Maar wie ze stelt gaat ervan uit, misschien algeheel onbewust, dat gevoel en verstand te scheiden zijn. Ze zouden dan elk apart een eigen adresje hebben in de miljarden neuronenschakelingen van ons brein. Huisjes waar je los van elkaar kan binnen en buiten lopen en waartussen je moet of kan kiezen. Dat klopt natuurlijk niet. In breinland heeft alles met alles te maken, is alles met alles verbonden. Er is algeheelheid en eenheid. Er is gevoel nodig om over iets na te denken en het resultaat van dit laatste roept dan ongetwijfeld gevoelens op. Gevoel en verstand zijn geen concurrenten die strijden voor het eigen gelijk. Eerder zijn het co-producenten van eigen geluk.
In relatieland gieten we wat we verwachten in een cheklijst: minstens 1m70, slank, gevoel voor humor, financieel zelfstandig,.. Het resultaat van verstandig nadenken, zo lijkt het toch. Maar het lijstje is ook gevoelsgedragen. Het verwoordt voorkeuren, verlangens en finaal de vurige wens op een kleurrijk en voldoeninggevend avontuur samen.
De verstrengeling tussen verstand en gevoel is intens. Maar we willen scheiden. Het is het ene of het andere. Dit is een eigenschap van ons westerlingen. We denken duaal omwille van de duidelijkheid. We tafelspringen bv. dolenthousiast om een sabbatjaar in te lassen, maar keiharde argumenten van rationele aard zetten onze voetjes terug op de grond. Vervolgens dringt kiezen zich op. En doen we dat best met verstand of met gevoel?
Het lijkt uitzichtloos. Tenzij we ook hierover eens goed nadenken om dan in te voelen dat we best gaan voor een beslissing die rust brengt in ons hoofd, die we accepteren met ons hele hebben en houden. Gevoelsimpulsen verdienen vaak het laatste woord. Ze wijzen ons de weg naar een gelukkig bestaan en veroorzaken bijtende woeligheid in ons hoofd als we zij- of omwegen kiezen.
Verstand heeft gevoel nodig maar ook omgekeerd. De roze wolken waarop we als verliefden drijven verdampen. We kletsen dan keihard op ons aangezicht als we niet tijdig nadenken over hoe we ons pad in tijden van hecktiek, overprikkeling, onzekerheden praktisch en haalbaar vorm willen geven over veel maar dan wie de vuilbakken buitenzet. Ons verstand dus inhuren als ‘partner in crime’. Ook als remmende gevoelens opduiken. Om met diepzinnigheid te onderzoeken hoe we de zwarte kantjes van de ridder op het witte paard kunnen intomen en voorkomen dat het brave beest ons vertrappelt. Gevoel en verstand, een samenwerkende vennootschap in plaats van concurrenten. ‘t Proberen waard.
‘Whatever you decide to do. Make sure it makes you happy.’
Enjoy the road
jijikwij
BESTE SINT
Vlied nog niet terug
Naar ’t verre SpanjelandWij weten wel, u bent moe
Dak op dak af
Met ezel en zak
Laverend tussen zonnepanelen
Het is niet niks
Maar best Sint
We hebben u nog nodig
Wij van deze site
Zoeken een lief
Voor LAT of Benefit
Of gewoon echt
Het liefst tegen Kerst of Nieuw
Wegens plezanter met zijn twee
Helaas het lukt niet zo
Vaak te weinig match
Virtueel of in ’t echt
Dus goedheilige man
Waart nog eens rond
Van op daken of uw ezel
Misschien ontwaart gij
Mannen of vrouwen
Nog loslopend en op zoek
Linkt ze met elkaar
Op uw eigen mysterieuze wijze
Zodat ons oogjes fonkelen
Opnieuw zoals ’t al eens was
Overvloedige dank en lof
Wuiven wij u toe
Voor als ’t lukt
Anders tot uw volgende komst
Gewaarborgd volgend jaar
Niet zo voor ons
Een hoop, een wellicht of misschien
Enoy the road
jijikwij