Gaslighting
maandag 29 juli 2024
Iets minder bekend misschien, maar daarom niet minder schadelijk in een relatie.
Gaslighting is een vorm van psychologische manipulatie die vaak voorkomt in intieme relaties. Het doel van gaslighting is om de ander te laten twijfelen aan zijn of haar eigen waarnemingen, herinneringen en zelfs gezond verstand. Dit kan leiden tot ernstige emotionele en psychologische schade.
De term "gaslighting" komt van de film "Gaslight" uit 1944, waarin een man zijn vrouw manipuleert door de gaslampen in hun huis te dimmen en haar vervolgens te overtuigen dat ze zich dit verbeeldt. Dit soort manipulatie kan subtiel beginnen, maar kan na verloop van tijd ernstige gevolgen hebben.
Gaslighting kan zich op verschillende manieren manifesteren. Een veelvoorkomende tactiek is het ontkennen van gebeurtenissen of uitspraken. Bijvoorbeeld, een partner kan iets kwetsend zeggen en later ontkennen dat hij of zij dit ooit heeft gezegd. Dit zorgt ervoor dat het slachtoffer aan zichzelf gaat twijfelen en zich afvraagt of hij of zij dingen verkeerd heeft begrepen of herinnerd¹.
Een andere tactiek is het verdraaien van de werkelijkheid. De gaslighter kan bijvoorbeeld beweren dat het slachtoffer overgevoelig is of dingen overdrijft. Dit kan leiden tot gevoelens van onzekerheid en verwarring bij het slachtoffer, die zich steeds meer afhankelijk voelt van de gaslighter voor bevestiging van de werkelijkheid².
Gaslighting kan ook gepaard gaan met isolatie. De gaslighter kan proberen het slachtoffer te vervreemden van vrienden en familie, zodat het slachtoffer geen steun of perspectief van buitenaf krijgt. Dit versterkt de controle van de gaslighter over het slachtoffer en maakt het moeilijker voor het slachtoffer om de situatie te herkennen en te ontsnappen³.
De gevolgen van gaslighting kunnen ernstig zijn. Slachtoffers kunnen last krijgen van angst, depressie, een laag zelfbeeld en zelfs posttraumatische stressstoornis (PTSS). Het is belangrijk om de tekenen van gaslighting te herkennen en hulp te zoeken als je vermoedt dat je in een dergelijke situatie zit.
Enkele tekenen van gaslighting zijn:
- Je twijfelt constant aan jezelf en je eigen waarnemingen.
- Je verontschuldigt je vaak, zelfs als je niet zeker weet waarvoor.
- Je voelt je geïsoleerd van vrienden en familie.
- Je partner ontkent vaak dingen die hij of zij heeft gezegd of gedaan.
- Je voelt je vaak verward en onzeker over je eigen gedachten en gevoelens⁴.
Als je vermoedt dat je slachtoffer bent van gaslighting, is het belangrijk om hulp te zoeken. Praat met een vertrouwde vriend, familielid of therapeut. Het is ook nuttig om een dagboek bij te houden van gebeurtenissen en gesprekken, zodat je een duidelijker beeld krijgt van wat er gebeurt. Onthoud dat je niet alleen bent en dat er hulp beschikbaar is.
geplaatst door Portland - 2785 keer gelezen
Vorige berichten
GELUK
‘Schat, mag ik straks de boodschappen doen? Ik wil nu eerst mijn geest en lichaam reinigen, ontslakken, genieten van me-time. Contact maken met de hemelenergie om het vuur in mij wakker te maken, om meer levensintensiteit te ervaren. Weer online komen met mijn leven op weg naar meer vreugde en geluk, minder angst en verdriet. Lichaam, hart en geest ontspannen. Mijn chakra’s in balans brengen, ….’‘Oké schat, maar vergeet niet onze kleine te verschonen, de badkamer op te ruimen, de vuilbakken proper te maken en onze Jef naar de pianoles te brengen. Onderweg ook nog de boodschappen.’
Het lijken haast twee afgescheiden afzonderlijkheden. De dagelijksheid enerzijds en wat er echt toe doet anderzijds: het eigen geluk. Dit laatste is er niet vanzelf. We zouden het moeten maken. Geluksbevorderend ondernemen buiten de werkuren als het ware. Zo is er sprake van een spreidstand die suggereert dat dagelijksheid ons met diepe onvervuldheid achterlaat. Dat moet dan recht worden getrokken. En dat kan, dixit ons heilig geloof in de maakbare mens. Door heel specifieke dingen te doen of te laten. Een speciaal programmaatje te schrijven en plichtsgetrouw uit te voeren. Of een beroep te doen op zelfhulpboeken, gelukcoaches of goeroe’s.
Wie jaagt op geluk erkent het eigen ongeluk: "Er is iets mis met mij, want het lukt mij niet om gelukkig te zijn". Misschien klopt dit wel. Het is ook goed om voor het eigen geluk te zorgen, maar niet als een gepland doel zoals bv. binnen het jaar een huis kopen of naar Santiago de Compostela wandelen. Geluk is geen onderneming maar het effect van wat je doorheen de dag onderneemt. Het overvalt ons als we ons doen en laten niet kapot beredeneren maar meer intuïtief keuzes maken. Naast na-denken ook meer na-voelen wat bij ons (niet) past. Het buikgevoel een kans geven of ‘go with the flow’. Maar ook vrede nemen met onvolmaaktheid, mislukking, tegenslag of met de steenharde vaststelling dat we toch niet de beste, grootste, meest succesvolle zijn. Er rust in vinden en er zelf heimelijk om kunnen lachen.
Hij zocht het geluk in het dal, aan de top,
maar werd het zoeken moe.
Eerst toen hij zei: ‘ Ik geef het op.’
Kwam het naar hem toe.
(Toon Hermans)
Enjoy the road
Jijikwij
EENZAAM of ALLEEN?
Je hebt een fijne partner, maar je voelt je geregeld eenzaam. Of je bent single en eenzaamheid is je vreemd.
Eenzaamheid is geen toestand of situatie maar een gevoel. Gevoelens of emoties geven je onverbloemd en bovendien algeheel gratis feedback over hoe het met je gaat. Ze bedriegen je nooit. Zo berichten ze permanent over fysieke issues. Je voelt je dan bv. moddermoe of kipfit. Maar ze tweeten ook over de rest. Over je psychisch welbevinden. Of je je goed in je vel zit of niet. Of je je zin doet ofwel slaafje bent van gewoontes, tradities, sociale druk of ingebedde overtuigingen over hoe je je best gedraagt als man, als vrouw, als pa of ma, als werkende of vrijetijdbestedende mens. Of jij je in vrolijk gezelschap ook echt blij voelt of ondergesneeuwd geïrriteerd. Of jij je echt verbonden voelt met je partner. Of je elkaar waarderend ondersteunt om jezelf te zijn of daarentegen elkaar in een rol manoeuvreert die veel spanning en ongemak oplevert.
Gevoelens van eenzaamheid vertellen jou dat je je afgesneden voelt van jezelf. Niet kan zijn wie je bent. Tijdelijk in bepaalde omstandigheden, chronisch of zelfs permanent. Ze kunnen jou overvallen als je alleen bent maar ook in opgeleukt gezelschap. Je kan je verbonden voelen met anderen terwijl je alleen bent en dit laatste ook al eens opzoekt. Of omgekeerd, je kan soms alleen zijn maar geen last hebben van eenzaamheid.
Ooit verwoordde ik het onderscheid als volgt: ‘Ik wil me al eens terugtrekken in mijn eigen verdomhoekje. Ik zoek gemakkelijk het alleen zijn op, sommigen denken dat ik er een beetje verslaafd aan ben, maar ik ervaar dat niet zo. Het voelt eerder aan alsof ik dan met mijn beste kameraad op pad ben. Die niets vraagt en er altijd is als ik het wil. Die ik gemakkelijk kan verlaten en terug opzoeken. Die me niet lastig valt met eisen of verwachtingen. Die me niet bekritiseert als ik zwijg. Die daarentegen toelaat, laat zijn, laat gaan en staan.’
Dit lijkt misschien een soort feestelijke ode aan alleen zijn, terwijl velen dit eerder verafschuwen. Er bang van zijn en ook door de omgeving als eenzaat aan de kant worden gezet. In de moderne razernij van elektronisch gekwetter, van drukkende sociale drukte, van overbevolkte lawaaierigheid, is alleen zijn zonder zich eenzaam te voelen een hemels cadeau.
'Ik hou ervan om alleen te zijn
maar vind het eng om me alleen te voelen.’
Enjoy the road
Jijikwij
WE ZIEN WEL!
‘Hallo. Ik ben het. Jouw zoon.’
‘Ha…al een tijdje geleden! Alles goed?’
‘Ja ja….allee zo ongeveer toch.’
‘Wat bedoelt ge?’
‘Ach ja, mama. Een beetje gerommel op de thuisvloer.’
‘Och, dat is niet erg. Gebeurt wel. Ook in de beste huishoudens zoals ze dat zeggen.’
‘Is waar. Maar ’t is serieus.’
‘Serieus? Toch geen zieken?’
‘Neen, maar ’t is mijn vrouw.’
‘Wat is er?’
‘Ja…ja…eigenlijk …euh...we gaan scheiden!’
‘Oei. Ja…goh…ja…’
‘Tja, ’t gaat niet meer, dus….’
Ik sla nu een rubriek over. Namelijk het voorlopige commentaar van de mama die meent dat ze het allemaal wel heeft zien aankomen.
‘En nu?’
‘Ja, ik weet het nog niet hé.’
‘Je gaat daar toch blijven wonen met de kinderen!’
‘Euh…euhm…mijn vrouw is terug bij haar ouders gaan wonen. Met de kids. Voorlopig denk ik.’
‘Oké, dus jij kan blijven wonen.’
‘Ja…maar ja hé, je weet wel hé, misschien moet ik ook maar terug thuis komen wonen.’
‘Oei, ja, dat is…..ja. Verrassing!’
Een andere hij en zij. Ze lazen elkanders profiel op een datingsite. En van lezen kwam chatten. Eerst met alle clichés over veel raakvlakken, gelijke interesses, bij elkaar in de buurt wat ook goed is voor het milieu, nog geen kids…. En dan:
‘Dus ook gescheiden?’
‘Ja, dat klopt. Jij ook las ik.’
‘Klopt ook. Ik woon nu alleen. Al een tijdje. En ’t valt wel mee.’
‘Oké. Dat klinkt goed.’
‘En jij?’
‘Hoe bedoel je?’
‘Wel, valt het een beetje mee om je eigen potje te koken?’
‘Goh…moet je weten. Ik woon terug bij mijn ouders.’
‘Oei! Echt?’
‘Ja, je weet wel hé. Financieel en vooral ook praktisch. Maar ’t is maar voorlopig.’
‘En dat is?’
‘Ja, dat weet ik nog niet zo. Ik hoop snel een nieuwe vriendin of partner te vinden. En dan zien we wel.’
‘Ach zo. Hoe moet ik dat dan zien? Van hotel Mama naar hotel Vriendin?’
‘Sorry dat was niet slecht bedoeld. Ik was het kwijt voor ik er kon over nadenken.’
‘Jij vindt dat een beetje raar?’
‘Ja, ik dacht…’
Maar wat ze precies dacht, vond in haar brein niet de uitgang. Toch niet direct. Eerder indirect door op zijn verzoek om eens life te babbelen met ongemakkelijke beleefdheid uit te stellen. ‘We zien wel.’ Dat zei ze en zo geschiedde. Ze zien nog steeds.
Enjoy the road
jijikwij