JA, HET KAN!
zondag 31 augustus 2025
Zij, weduwe. Het gebeurde een aantal jaren geleden. Ik, weduwnaar al een jaartje langer. Argentijnse tango bracht ons in contact. Een intense improvisatie op de beats van meeslepende muziek. Een snellere manier om elkanders echtheid te ontmoeten of uit de weg te gaan, bestaat wellicht niet.En zo geschiedde. Eens de koetjes en de kalfjes afgehandeld, ging het ongedwongen over hij en zij die er niet meer zijn. Nog mee bezig dus! Nog niet losgelaten! Nog niet echt een plaats gegeven! Nog niet vrij genoeg om in een nieuw relatieavontuur te stappen!… Zowat alle clichés passeerden. Open en kritiekloos. Het kon allemaal. En we bleven dansen, ook steeds meer fysiek of close. Heerlijk.
Iemand graag zien kent geen stop. Ook niet na de dood. Verbondenheid of gehechtheid blijft en dit is oké. Zo heb ik het altijd aangevoeld. Vaak in eenzaamheid omdat weinigen deze visie delen. Tot nu op de dansvloer.'Una noche mas’ (Yasmin Levy), een aanstekelijke melodie, waarop veel tangodansers zich graag laten gaan. Zo ook wij. En een etmaal later dit mailtje:
‘ xxx (naam van mijn overleden partner) zit diep in je hart. Ze zal er altijd blijven zitten en dat vind ik nu juist zo mooi aan jou. Als wij de dans delen en onze harten openen, zijn onze geliefden er altijd bij, ik vind het een mooie gedachte. Veel mensen denken in hokjes, een relatie aan, een relatie af....maar echte liefde stroomt en verbindt en je bent blij als de ander het goed stelt.’
Beste daters op deze site, jullie kunnen wellicht niet voelen hoe ongelooflijk fijn ik dit vond. En neen, we zijn geen’ koppel’ zoals dat heet. Gewoon minzame vrienden.
Bij deze roep ik dus nog eens hard om alle clichés of beperkende overtuigingen in verband met afgebroken of stopgezette relaties en rugzakken kilometers ver weg te gooien en het verdere leven vorm te geven op de beats van wat je van binnenuit voelt in plaats van wat je (be)denkt of wat anderen in jouw plaats hebben bedacht. Van binnen naar buiten in plaats van omgekeerd. Ja, het kan!
geplaatst door jijikwij - 2223 keer gelezen
Vorige berichten
Hokjesleed
Hokjes. Je ziet ze overal langs Vlaamse wegen en in dito tuinen. Maar ze struinen ook weelderig rond in ons brein. We zien niet een mens maar e
Ik viel altijd voor chemie
Ik heb lang gedacht dat verliefdheid me moest overvallen. Vlinders, chemie. Dat gevoel van: ja, dit is 'm. En als dat er niet was? Dan was het dus
Territoriumdrift
Vannacht werd ik om 3.50 u wakker.
Ik lag dwars in mijn grote dubbele bed, met één voet over de rand.
Even genoot ik, tot...
...ik p