Blogs van Mila

Vannacht werd ik om 3.50 u wakker.
Ik lag dwars in mijn grote dubbele bed, met één voet over de rand.
Even genoot ik, tot...

...ik plots dacht aan die man die me een tijd geleden vertelde dat hij niet op zoek was naar een LAT-relatie, maar naar iemand om mee samen te wonen.
Destijds dacht ik dat er nog veel water naar de zee zou vloeien voor het zover was.
Maar vannacht... shit!

Ik vertoef momenteel in de perfecte poel om mijn datingwoordenschat uit te breiden. Naast het vocabularium dat ik hier dagelijks voorbij zie zwemmen, heb ik ook nog mijn leerlingen die mij bijscholen.

“Mevrouw, heb jij een fine shit?”
“Een wat?”

“Wie ben ik?
Wandelen liever niet, maar ik beschik wel over een indrukwekkende verzameling comfortabele schoenen.
Zolang niemand verwacht dat ik erop ga zitten, spreken fietsvakanties mij enorm aan. Vooral het vakantie-gedeelte.
Skiën heb ik definitief ingeruild voor après-ski.
Bergtochten bekijk ik het liefst vanop een terras. Bij helder weer zelfs zonder verrekijker.
Mijn energiepeil is wisselend, al moet ik het mijn vermoeidheid nageven: ze heeft conditie.
Ik zoek iemand die nog volop van het leven wil genieten. Alleen hoeven we dat voor mij niet voortdurend bergop te doen en iemand voor wie een geslaagde zondag niet op Strava hoeft te staan.”

Na een paar maanden op een datingsite dacht ik dat mijn inburgeringscursus stilaan voltooid was.
Ik kende de termen, wist waar de knop 'blokkeren' stond en had geleerd dat er bij 'geen spelletjes' ook spelregels bestonden.
Deze week bleek er nog een praktijkexamen op het programma te staan: ghosting.