terug

Ghosting: bingo!

donderdag 10 september 2026

Na een paar maanden op een datingsite dacht ik dat mijn inburgeringscursus stilaan voltooid was.
Ik kende de termen, wist waar de knop 'blokkeren' stond en had geleerd dat er bij 'geen spelletjes' ook spelregels bestonden.
Deze week bleek er nog een praktijkexamen op het programma te staan: ghosting.

Mijn zoon begon te lachen toen ik het hem vertelde.
"Mama, op een datingsite moet je dit ook eens meemaken. Je bent geghost."
Fijn.
Ik ben niet afgewezen.
Ik ben ervarener geworden.
Het woord was mij natuurlijk wel bekend. Alleen had ik me bij ghosting iets spectaculairders voorgesteld.
Mist.
Een verlaten kasteel.
Een man die langzaam transparant wordt en uiteindelijk nog één keer met zijn kettingen rammelt voor hij door de muur verdwijnt.

De werkelijkheid is prozaïscher.
Je leert iemand kennen.
Je praat, lacht, belt.
Er ontstaat een zekere vanzelfsprekendheid.
‘X’-jes en hartjes sluiten berichtjes af.
Er wordt een volgende afspraak gemaakt.

En dan verandert de temperatuur.
Niet dramatisch.
Er komt geen bericht met donder en bliksem waarin staat dat vanaf heden alle betrekkingen worden opgeschort.
Integendeel.
De woorden zijn er nog.
Alleen lijken ze ineens een jas aangetrokken te hebben.
Je merkt het.
Je denkt dat je het je inbeeldt.
Je merkt het opnieuw.

En dan … wordt het stil.

Dat blijkt ghosting te zijn.
Het merkwaardige aan moderne spoken is dat ze niet eens echt verdwijnen.
Soms zie je ze nog rondlopen.
Alleen niet meer bij jou.
Daar moest ik even aan wennen.
Niet aan het feit dat iemand van gedachten kan veranderen. Dat lijkt me een van de risico's van daten.
Je kunt iemand op dinsdag bijzonder leuk vinden en op donderdag ontdekken dat je toch liever je planten water geeft.
Ook daar kan ik mee leven.

Wat ik moeilijker begrijp, is waarom verdwijnen blijkbaar eenvoudiger is geworden dan één vervelende zin schrijven.
"k voel het toch niet."
"Ik wil hier niet mee verder."
"Het was fijn, maar voor mij stopt het hier."

Geen van de drie zal ooit verkozen worden tot Bericht van het Jaar.
Ze hebben wel één groot voordeel.
Er staat een punt achter.
Een ghost laat een komma achter en verdwijnt.
Mijn datingbingokaart is dus weer wat vollediger.
Ghosting: check!

Mijn zoon vindt dat ik nu officieel meer datingervaring heb.
Zelf twijfel ik nog.
Maar als iemand mij binnenkort vertelt dat er ook zoiets bestaat als zombieing,
ga ik eerst kijken of dat op mijn bingokaart staat, er daarna een blog over schrijven en dan misschien mijn profiel verwijderen.

PS: Mijn zoon heeft mij net terechtgewezen: "Ma, zombieïng bestaat wel degelijk. Iemand ghost je en duikt weken, maanden of jaren later weer op alsof hij nooit naar het hiernamaals vertrokken is."

geplaatst door Mila - 133 keer gelezen