terug

Wie zegt dat perfect sexy is

donderdag 17 september 2026

Op een dag dringt het door: zwaartekracht is geen theorie, maar een actieve deelnemer aan je liefdesleven. Vroeger dacht ik dat sexy zijn zat in een strak lijf, een platte buik en borsten die ambitieus vooruitkeken. Ondertussen weet ik: die ambitie is er nog, alleen hangt ze een beetje lager.

Toen ik opnieuw begon te daten, vond ik dat eerlijk gezegd best spannend. Niet alleen emotioneel, maar ook fysiek. Jarenlang ben je gewend aan hetzelfde lichaam naast jou in bed. Dezelfde handen, dezelfde geur, dezelfde vertrouwde manier van aanraken. En dan sta je daar plots weer. Met een nieuw lichaam voor je, of beter: een andere man. De ene afgetraind alsof hij in zijn vrije tijd marathons loopt. De andere met een buikje waar duidelijk al wat gezellige winters overheen zijn gegaan: zachter, warmer en eigenlijk veel fijner.

En daar sta je dan ook, met jouw eigen lijf. Een lijf dat al een heel leven achter de rug heeft: kinderen, liefdes, stress, een paar goeie flessen wijn… en een relatie met de zwaartekracht.

In het begin zat ik tijdens intimiteit vooral in mijn hoofd. Niet sexy, eerder… kritisch. Ziet hij die rol? Moet het licht uit? Of hoe ben ik hier geëindigd als een soort opvouwbare strandstoel? Terwijl die man waarschijnlijk gewoon genoot van het moment, was ik in mijn hoofd een audit aan het doen van mijn bovenarmen, buik en dijen. Alsof mijn lichaam eerst door de keuring moest voor ik mocht ontspannen.

Maar ergens onderweg is er bij mij iets verschoven.

Ik begon te merken dat aantrekkelijkheid niet per se zat in hoe strak alles nog stond, maar in hoe goed ik me in mijn vel voelde. Het zijn trouwens vaak net oudere vrouwen die verrassend sexy zijn. Niet omdat ze eruitzien als hun dertigjarige zelf (godzijdank, want wie wil er nu voortdurend concurreren met een versie van zichzelf die nog kraaienpootvrij was) maar omdat ze iets anders uitstralen: Rust, zelfzekerheid, goesting, aanwezigheid.

Een vrouw die niet constant bezig is met hoe ze eruitziet, maar gewoon voelt. Die kan lachen als haar haar ondertussen alle kanten uitstaat. Die niet in paniek schiet omdat haar buik niet meer zo strak is als in 1998. Die weet: sensualiteit zit niet in perfectie, maar in overgave. Dat is misschien wel het mooiste wat ouder worden me geleerd heeft. Dat je lichaam geen etalagepop hoeft te zijn om begeerlijk te zijn.

Sterker nog: zodra je loslaat hoe je eruitziet, gebeurt er iets magisch. Je ontspant. Je geniet meer. Je beweegt vrijer. Je kijkt zachter naar jezelf. En gek genoeg zie je er dan vanzelf mooier uit. Mooier op de enige manier die er echt toe doet: levendig, warm en vol vrouwelijkheid.

En ja, soms is het ook gewoon een beetje improviseren. Met een leesbril op het nachtkastje en een rug die niet altijd spontaan meewerkt. Erotiek na je vijftigste heeft af en toe iets van een licht chaotische turnles, maar dan met meer ervaring en minder lenigheid. Maar goed, ook dat heeft zijn charme.

Misschien is dat wel de echte vrijheid. Niet dat alles nog strak moet staan, niet dat je eerst nog vijf kilo kwijt moet of een beter licht moet vinden. Maar dat je jezelf niet langer saboteert met dat eeuwige commentaar in je hoofd maar bezig bent met de vraag: "heb ik het eigenlijk wel naar mijn zin?

Dat je denkt: dit is mijn lijf. Niet perfect, niet strak, niet jong maar wel echt. En in dat echte zit soms meer sensualiteit dan in alle gladde perfectie van vroeger samen.

geplaatst door Jungle - 79 keer gelezen