Mila plus één
dinsdag 17 november 2026
M. belde om me uit te nodigen voor haar verjaardagsfeest.
“Drie februari. Ik heb je genoteerd als Mila plus één.”
Het is geen gereserveerde stoel voor ‘de man die Mila tegen 3 februari eindelijk gevonden moet hebben’.
Het is letterlijk een ruimte naast mij.Ze heeft die ruimte voorzien zonder te bepalen wie erin hoort: een goede vriend, een vriendin of mijn zoon.
Misschien iemand bij wie net iets begint te kriebelen.
Misschien iemand van wie ik nog helemaal niet weet wat het wordt.
“Je weet nooit. Het gaat heel snel op die datingsites.”
Klopt.
Een ‘kennismaking’ kan daar ineens in turbostand gaan.
Mijn eerste kennismaking op een datingsite was een spoedcursus relatievorming.
Profiel gelezen, berichtjes gestuurd, telefoonnummers uitgewisseld, uren gebeld, afgesproken, elkaar gezien, gevreeën, uit elkaar, ruzie gemaakt en weer bij elkaar.
Veertien dagen.
Een huwelijk van zevenentwintig jaar in fast forward.
Sindsdien gaat het een stuk trager.
Tientallen profielen.
Berichten die nergens heen gaan.
Mannen die afvallen.
Mannen bij wie ik afval.
Gesprekken die veelbelovend lijken en na één telefoontje voor mij voorbij zijn.
Gaandeweg wordt duidelijker wat ik wel en niet zoek.
Dat maakt mijn vijver kleiner.
Veel kleiner zelfs.
En ja, misschien verschijnt ‘hij’ niet.
Dat risico bestaat.
Ik kan mijn voorwaarden niet zo formuleren dat het universum contractueel verplicht wordt een grote man met humor, taalgevoel, inhoud én wederzijdse aantrekkingskracht af te leveren.
Vannacht stelde ik mezelf de vraag of ik bereid ben minder belangrijk te maken wat ik belangrijk vind, alleen maar om die lege stoel te bezetten.
Het antwoord zat eigenlijk al in de uitnodiging van M.
“Ik maak plaats voor wat er tegen dan in jouw leven is.
Jij bepaalt wat of wie dat is.
En als er tegen dan niemand is die jij wilt meenemen, kan die stoel ook gewoon leeg blijven.”
En dat maakte ‘Mila plus één’ ineens nog mooier.
Mijn vriendin laat letterlijk een lege plaats naast mij.
Niet: ‘Daar moet tegen 3 februari iemand zitten, dus neem in godsnaam de eerst beschikbare kandidaat.’
Gewoon: ‘Er is plaats, mocht er iemand komen.’
Die plus één heeft nog ruim twee maanden om zich te melden.
Hij hoeft vannacht echt niet meer te videobellen.
Op 3 februari staat er een stoel naast mij.
Wie erop zit, zie ik later wel.
Of niemand.
Dat mag ook.
Mila
geplaatst door Mila - 5 keer gelezen
Vorige berichten
Schroevendraaier in de hand, hart op een kier
Het begon allemaal met een kapotte lamp en een Ikea kast die niet recht wilde staan. Pas toen merkte ik hoeveel ik zelf moest oplossen als single.
Taalkronkels in datingland
Spelen met taal. Ik hou ervan. Het quasi onzegbare vatten in geschakeerd taalgebruik. Een waar genoegen om te doen of te proberen. Een waar genoege
Houdbaarheidsdatum van de etalage
Gisterenavond begon mijn writer’s block zielige vormen aan te nemen.
Ik begon melancholische gedichten over ‘onmogelijke’ lief