Schroevendraaier in de hand, hart op een kier
maandag 16 november 2026
Het begon allemaal met een kapotte lamp en een Ikea kast die niet recht wilde staan. Pas toen merkte ik hoeveel ik zelf moest oplossen als single. YouTube werd mijn beste vriend. Uren zat ik te kijken naar tutorials van mannen met schroevendraaiers en veel te veel enthousiasme. Na een tijdje kon ik het allemaal zelf. En ik was er best trots op ook.
Maar wat ik toen nog niet doorhad, was dat ik ondertussen ongemerkt in mijn mannelijke energie was gesukkeld. Als je dan na jaren weer begint met daten, neem je die energie gewoon mee. Je stapt een date binnen als een soort vrouwelijke Rambo: onafhankelijk, efficiënt en nul zin in gedoe.
Die energie had natuurlijk ook een keerzijde. Ik trok vaak zelf de stekker uit een connectie, nog voor er überhaupt een vonk kon ontstaan. En sommige mannen vonden me ronduit intimiderend. Op zich is daar niets mis mee. Het is een fase waarin je emoties verwerkt en jezelf opnieuw uitvindt. Ik was bezig mezelf opnieuw te monteren, net als die Ikea-kast. Alleen… je beseft pas later dat je eigenlijk nog helemaal niet toe was aan daten.
Het afgelopen jaar heeft veel in beweging gezet. Ik ben bewuster gaan leven, sta meer stil bij wat ik voel en ontdek steeds beter wat me energie geeft en wat me energie kost. Ik verdiepte me ook in spiritualiteit en kwam vanzelf uit bij het begrip vrouwelijke energie.
In het begin was ik sceptisch. Ik dacht: oh jee, daar komt de wierook.
Maar hoe meer ik erover nadacht, hoe meer ik begreep dat vrouwelijke energie helemaal niet gaat over zwakker worden, afhankelijk zijn of plots niet meer weten hoe je een schroevendraaier moet vasthouden.
Het gaat over een andere manier van in het leven staan. Jarenlang was ik gewend om zelf de touwtjes in handen te nemen. Problemen oplossen? Komt goed. Iets regelen? Ik doe het wel. Een uitdaging? Geef maar hier. Ik kon het allemaal. Dat gaf me ook een gevoel van controle en veiligheid.
Maar er is een verschil tussen iets zelf kunnen en altijd alles zelf willen doen.
Ik ontdek stilaan dat ik niet overal de regie over hoef te nemen. Dat ik niet altijd degene moet zijn die initiatief neemt of al drie stappen vooruit denkt. Soms mag ik gewoon achteroverleunen en kijken wat er naar me toe komt. Ontvangen in plaats van regelen.
Ook in het daten merk ik dat verschil. Ik hoef niet meer te trekken, te duwen of een connectie in leven te houden. Ik mag gewoon kijken hoe iets zich ontwikkelt. Zonder mijn eigen leven daarvoor op pauze te zetten.
Misschien is dat voor mij wel vrouwelijke energie: niet minder zelfstandig worden, maar mezelf toestaan om niet altijd alles zelf te dragen. Ik hoef mijn zelfstandigheid niet op te geven om me vrouwelijk te voelen.
En ja, ik kan nog steeds zelf mijn Ikea-kast in elkaar zetten. Maar tegenwoordig laat ik mannen ook gerust helpen.
Omdat het kan. En omdat het stiekem ook best leuk is.
geplaatst door Jungle - 60 keer gelezen
Vorige berichten
Taalkronkels in datingland
Spelen met taal. Ik hou ervan. Het quasi onzegbare vatten in geschakeerd taalgebruik. Een waar genoegen om te doen of te proberen. Een waar genoege
Houdbaarheidsdatum van de etalage
Gisterenavond begon mijn writer’s block zielige vormen aan te nemen.
Ik begon melancholische gedichten over ‘onmogelijke’ lief
Mijn comfortzone nam ontslag
Er zijn mensen die richting hun zestigste beginnen nadenken over rust, regelmaat en een comfortabele zetel. Ik besloot het anders aan te pakken. Ik