terug

Eerst mezelf, dan een relatie!

maandag 14 september 2026

‘Geluk begint bij jezelf, niet bij een ander. Pas als je van jezelf houdt, kun je gelukkig zijn met een ander. Zorg dus eerst dat je gelukkig bent als single, ga dan pas op zoek naar een partner.’

Deze quotes kennen talrijke variaties. Ze zijn alom gekend. Maar precies daarom prikkelen ze mijn kritische onderzoeksgeest en vraag ik me af: ‘Klopt dit of is dit onzin?’ Hier gaan we.

Menig profiel op deze site vermeldt dat hij of zij van de partner verwacht dat zij of hij hem of haar gelukkig maakt. Sommigen verwachten dit niet maar beloven dat ze iemand anders tot in de hemelse gelukstaat zullen voeren. Al deze relatiezoekers gaan er dus – wellicht onbewust - vanuit dat zijzelf en de anderen op deze site in hun alleenheid ongelukkig zijn. Volgens bovenstaande wijsheid horen ze hier (nog) niet thuis en is dit dus geen goed nieuws voor dit datingplatform.

Bovendien! Geluk is geen zijnsmodus die je kan kwantificeren in grammen of centiliters of centimeters, zodat je voor jezelf of voor iemand anders kan optellen of jij of die andere persoon dat bent of niet. Geluk fluctueert op een continuüm op en neer tussen gisteren, nu en morgen of later. Dus is dit totaal niet te gebruiken als criterium om al dan niet een relatie te beginnen.

Bovendien! Wie heeft in zijn of haar leven nooit een tekort of nood aan gezelschap, genegenheid, geborgenheid, intimiteit of seksualiteit ervaren en zich daardoor niet of minder gelukkig gevoeld? Niemand dus, gewoon omdat niemand geboren wordt met een perfecte staat van zijn. Of dat het gevolg is van erfzonde, laat ik in het midden. Wat ik wil duidelijk maken is dat wij fundamenteel uit energie bestaan die continu in beweging of verandering is. We zijn nooit één seconde lang dezelfde. Periodes of fases van ongelukkigheid horen daarbij. Relaties die zich in de loop van ons bestaan aandienen, hebben dan ook op dat moment betekenis. We hebben ze in die fase van ons gewroet hier op aarde nodig. Het kan dus best wel dat we in een bepaalde bestaansfase lijden aan allerlei tekorten of noden en dus een partner zoeken of aantrekken die daar verandering in brengt, die ons gelukkig maakt. Volgens mij is daar niets fout mee.

Bovendien! Het probleem zit hem vooral in onze opvatting over partnerrelaties. We gaan ze aan voor het leven en dus moeten we het van de eerste keer goed doen. We krijgen maar één kans of anders lijden we gezichtsverlies en dat is weer dikke miserie. We aanvaarden allemaal dat mensen als persoon evolueren, maar dat dit gevolgen heeft voor de relatie die we met elkaar aangaan, blijkbaar niet. Als we ons oorspronkelijk in een partnerrelatie van elkaar afhankelijk voelen om onze wederzijdse noden of tekorten op te vullen, arriveren we later haast automatisch op een platform waar we ons gelukkiger voelen als we meer een eigen pad ontwikkelen en gaan. De oorspronkelijke relatievorm is dan niet langer functioneel dienstbaar. We kunnen dan afscheid nemen van elkaar maar dat hoeft niet per se als we erin slagen om onze relatie mee te laten evolueren naar een vorm waarin ieders eigenheid, precies door samen te blijven, volle kansen krijgt. Van samenzijn naar samen zijn.

‘Aan jou gebonden, voel ik me vrij.’

Enjoy the road!

Jijikwij

geplaatst door jijikwij - 1251 keer gelezen